Fred & Nori in Thailand

Chiang Mai

Gisteren een reisdag. Eerst een uurtje met de auto van Sukhothai naar Phitsanulok om daar in de trein te stappen en 6 uur later in Chiang Mai weer uit te stappen. Ook nu was de verzorging in de trein weer prima. Hapje eten, sapje en een koud glaasje water. Beetje geslapen onderweg en vooral veel uit het raam gekeken naar het prachtige landschap. Soms een enorme boeddha die dan overal bovenuit torent en wanneer het zonlicht er op schijnt komt er zo’n enorme gouden gloed vanaf. Prachtig!!

Vandaag ook lekker op tijd op gestaan. Om 8 uur aan het ontbijt en daarna de tuktuk genomen naar het oude stadscentrum om de diverse wats te bekijken. Trouwens nooit geweten dat ik een eigen tempel bezit: Wat Phrasing. Oké verkeerd geschreven, die H hoort er natuurlijk niet tussen, maar we zullen maar zeggen dat het op z’n Thais is geschreven, hihi.

We raakten niet uitgekeken en kwamen gewoon ogen te kort om alles te bekijken. Vooral die oude houten wats, zo mooi!!Na al het geslenter waren we wel toe aan een verfrissend drankje en dat is een mixed fruit geworden en oh, oh, wat is dat ook lekker als het zo wam is, want vandaag was het weer een dag van continue in de sauna lopen. We besloten om daarna nog 1 wat te doen en dan de massage op te gaan zoeken. Dat is hier niet zo moeilijk, want om de honderd meter kom je hier wel een massagesalon tegen. Dit keer waren er nogal veel verschillen in prijs, dus we moesten even vergelijkend warenonderzoek doen. Uiteindelijk zijn we bij een heel klein salonnetje terecht gekomen, maar wat er in onze ogen heel knus uitzag en de prijs was ook nog eens acceptabel, dus we hebben maar een combi gedaan van Thai massage, voetmassage en oliemassage en dat gedurende zo’n anderhalf uur. 

Na afloop voelden we ons echt als nieuw! Nog maar een heerlijke frisse aarbeien-banaanyoghurtshake genomen en we konden er weer helemaal tegenaan. Met de tuktuk terug naar het hotel, een frisse duik genomen en nog even een klein tukje gedaan. Daarna weer aangekleed en een beetje opgetut, zelfs mijn haar geföhnd, maar dat bleek later een beetje zonde van de tijd, want na enkele minuten buiten in de warmte, zat mijn haar weer als dat van een Franse poedel.   Dus 1 oplossing: klem erin en verder niet meer aan denken.

Heerlijk gegeten tussen allemaal Thai en Chinezen, geloof dat er ca. 5 westerlingen aanwezig waren en daar waren wij er zelf al 2 van. Het eten was dan ook niet aangepast naar westerse begrippen, maar spicy, was gewoon spicy! Terug in het hotel nog een heerlijke kokosmojito en een ananasmojito gedronken en nu naar de kamer. Airco aan en afkoelen maar weer. Het was weer een prachtige dag! 

Welterusten.

Liefs,Fred & Nori

Op de fiets langs de Watjes van Sukhothai

Een fietstour langs de watjes, zo heten de tempels hier….. Na het ontbijt werden we weggebracht door de eigenaar van het hotel naar het busstation, vandaar met de Songtaew, ook wel een bathbus genoemd, nee niet die van bathman, naar de oude stad Sukhothai.

Een Songtaew is een bus met achterin banken en een dak tegen de regen. De naam is afgeleid van de 2 (in het Thai: song) rijen zitplaatsen. Eenmaal in de oude stad fietsen gehuurd voor wel 30 THB per stuk (ca. 76 cent) voor de hele dag. Dan heb je wel een paar krakkemikkige fietsen, maar ik had wel een roze  , maar je hoeft tenminste niet te lopen. Want de afstanden tussen de verschillende Watjes zijn op de fiets goed te doen met die warmte, maar lopend wordt het toch een ander verhaal.

Als eerste naar de Wat Mahatat in het midden van Sukhothai Historical park. Dit vonden wij toch wel een van de mooiste wats die wij vandaag te zien hebben gekregen. Verder nog een heleboel wats in het park bezocht en natuurlijk gefotografeerd, maar of alle foto’s het boek gaan halen……. 

Als laatste hebben wij buiten het park de Wat Si Chum (dit betekent tempel van de Bodhi boom) bezocht. De boeddha was vroeger van hout maar is op een gegeven moment afgebrand en daarvoor in de plaats is het huidige beeld gekomen. De boeddha is 11 meter breed en wel 15 meter hoog! Heel indrukwekkend om te zien, wanneer je erbij staat voel je je heel klein!

Inmiddels was het 13.00 uur en onze maagjes begonnen toch wel wat te knorren, dus TripAdvisor geraadpleegd en we bleken vlakbij een leuk restaurantje (Poo) te zitten, waar authentiek Thais voedsel werd geserveerd, nou dat laten we ons geen twee keer zeggen, dus wij erheen en ik moet zeggen….. WOW!! Wat was dat weer lekker! Om je vingers bij op te eten…

Toen onze buikjes weer gevuld waren, een tuktuk aangehouden of eigenlijk meer een brommer met een bak ervoor waar een bankje in zat en terug naar het hotel, het werd wel tijd voor een frisse duik. Om half 5 werden we weer bij de massage verwacht, een voetmassage dit keer, al nemen ze ook altijd je rug, hoofd en armen mee als ze een voetmassage doen. Zouden ze soms bedoelen dat zij die massage met hun voeten geven.   

Na al deze vermoeienissen was het wel tijd voor een tukje… Om half 8 zijn we bij ons hotel gaan eten, want ook dit restaurant word hoog genoemd in de lijst van TripAdvisor. Ook weer heerlijk gegeten! Alleen ons toetje, we hadden onszelf een lekkere cocktail beloofd, was iets minder, die van Fred, de pinacolada was lekker, maar mijn blue hawaii, sloeg nergens op. Er was geen blue curaçao in te bekennen. Nu dus op de kamer en ons verhaal schrijven en dan lekker slapen. 

Bai bai,

Liefs,Fred & Nori

Ayuttaya-Sukhothai

Er stond vandaag een reisdag op het programma. Om half 12 opgehaald bij ons hotel in Ayuttaya en vandaar uit met de tuktuk naar het station. Op het station zijn ze ingespeeld op buitenlanders want regelmatig wanneer er een trein wordt verwacht komt er iemand aan je vragen waar je ook alweer heen moet zodat hij of zij je naar het goede spoor kan wijzen (er zijn er dan ook wel 3 sporen en dan staan er ook nog eens borden met de eindbestemming met een pijl naar links of naar rechts, dus zelfs een beetje onhandig iemand zou het goede spoor weten te vinden). Maar goed, toch fijn dat men zo behulpzaam is. 

Om 12.16 was het dan zover en kwam onze trein naar Phitsanulok. We hadden gereserveerde stoelen dus ook dat maakt het wel zo makkelijk. De trein was behoorlijk koud dus hup, fleece aan! Ik ben namelijk al snotverkouden omdat ook Fred steeds die airco op vriezen zet. We zaten nog niet of de trein begon alweer te rijden en nog geen 5 minuten later stond ook onze maaltijd al voor ons klaar. Compleet met een koel glaasje water. Later kregen we ook nog een soort van gevulde koek, maar dan anders, uitgereikt en kon je kiezen uit koffie, thee of een glaasje ranja. Helaas geen koel glaasje witte wijn, maar ach die ranja smaakte ook goed.

Na ruim vier uur kwamen we op het station van bestemming aan en daar stond onze chauffeur alweer keurig met een bordje: Fam. Jonkhart in zijn hand te wachten….. auto in, die natuurlijk weer veel te koud was (dus ook hier snel weer mijn fleece jack aangeschoten). Nog een uurtje rijden en toen waren we in Sukhothai. Weer een prachtig kleinschalig hotel, wat ons een beetje deed denken aan het hotel in Yogjakarta vorig jaar. Zwembad in het midden en de kamers eromheen. Prachtige oude meubelen en een heus hemelbed! Hier houden we het vast wel 2 nachten vol haha. 

Nadat we onze spullen een plekje hadden gegeven lekker het zwembad ingedoken. Daarna douchen en op zoek naar het Dream Café, daar hadden we al veel over gelezen op Tripadvisor en ook in ons draaiboek werd het restaurant genoemd. Het bleek op 1,1 km vanaf ons hotel te zitten, dus besloten we te gaan fietsen. Op een paar krakkemikkige fietsen erheen, Fred z’n fiets wiebelde zo erg, dat het bijna leek alsof zijn voorwiel er ieder moment vandoor kon gaan, maar dan zonder de rest van de fiets……

We hebben het er zonder kleerscheuren vanaf gebracht, al vind ik zelf dat links fietsen behoorlijk lastig, ik heb steeds de neiging om de verkeerde kant op te gaan als we de bocht om moeten, gelukkig fietst Fred dan voor me en komt het toch nog goed.

Bij het Dream Café eerst bewonderend maar het interieur gekeken. Het is namelijk een soort van museum waar je eet, met allemaal gezellige zitjes. Je komt gewoon ogen te kort. Klokken uit grootmoeders tijd, serviesgoed, kristalwerk, beeldjes, gewoon teveel om op te noemen. En dan het eten……oh, oh, wat was dat lekkel!!

Als specialiteit hadden zij ook nog tien kruidendrankjes tegen allerlei kwaaltjes of bedoeld als opwekkend middel. Dat moesten wij natuurlijk ook proberen……Met volle buikjes weer de fiets op en terug naar het hotel gefietst. Zo lekker ons mandje in en morgen weer vroeg op want dan staat er een tempeldagje met ook weer fietsen op het programma.

Tot morgen,

Liefs,

Fred & Nori

Ayuttaya

Vandaag hebben we eens echt uitgeslapen. We werden dan ook pas om 10.00 uur opgehaald door onze privé auto om naar Ayuttaya te gaan. Hij reed lekker door, dus ruim twee uur later konden we al inchecken in ons hotel, the Baan Thai House in Ban Bang Sai Nai, Ayuttaya. Een prachtig kleinschalig complex met maar 14 huisjes. We zitten hier midden in de stad, maar toch waan je je op het platte land. Niets te horen van de drukte.

Na de lunch en de afspraak voor de massage met een tuktuktour op pad om diverse Wats te gaan bekijken. Als eerst gestart met de Wat Yai Chaya Mongkol. Dit is een meditatietempel. Rond de grote stupa (Chedi) staan 135 grote en kleine boeddha-beelden. De Chedi zelf is 62 meter hoog. Nadat je al zwetend de  trap bent opgegaan, vind je binnenin dan een soort van wensput waar iedereen (ook wij) muntjes gooien en een wens doen. Daaromheen ook weer diverse “gouden” boeddha’s.

Als tweede zijn we naar de Wat Maha That gegaan, dit is een al wat ouder complex uit 1384. De grootste bezienswaardigheid en het meest gefotografeerde object hier is een Banyanboom waarin een boeddhakop is vergroeid in de wortels. Heel mooi om te zien hoe het nu eigenlijk uit een geheel bestaat. Niemand weet echter hoe de kop in de boom terecht is gekomen. In het voorjaar is er een enorme storm geweest, waarbij de boom zwaar beschadigd raakte en om de boeddhakop te redden is een groot deel van de verwoeste boom omgezaagd, zodat de kop niet zou beschadigen.

Terug bij de tuktuk bleek hij pech te hebben en zijn vrouw te hebben opgeroepen om het over te nemen, dus daarna zijn we met Po Beng naar het voormalig koninklijk paleis gegaan. Het koninklijk paleis in Bangkok is gebouwd naar dit voorbeeld. Hier even rondgewandeld en ook weer prachtige plaatjes geschoten van de chedi’s.

Als laatste vandaag zijn we naar de liggende boeddha van 26 meter groot gegaan, de Wat Lokaya sutharan. De kop rust op een lotusvormig kussen. De boeddha is later gebouwd op de grondvesten van een klooster wat eerder verwoest is door de Birmezen. 

Inmiddels was het kwart over vier geweest en vonden we het mooi zo. De zon schijnt onverbiddelijk op ons bolletje en het is zo’n 34 graden, dit voelt volgens onze weermeter aan als zo’n 40 graden en dat geloven we ook wel. Nog nooit zoveel water gedronken en daarbij het idee hebbende dat het er net zo hard weer als zweet uitkomt. We drijven van top tot teen…… 

Terug in het hotel even opgefrist en toen was het alweer tijd voor een Thaise massage dit keer, we moeten tenslotte alle soorten massages uitproberen….. 

Toen we binnenkwamen, kregen we een paar lila pakjes uitgereikt, helaas heb ik daar geen foto’s van omdat ik geen camera bij me had. Maar we leken met een paar verkeerde samoerai. Fred kreeg een stevige dame toebedeeld en ik een kleine wat oudere dame, met wat achteraf bleek, heeeel veeel ervaring!! Ik heb spieren gevoeld, waarvan ik het bestaan ooit uit een boekje heb moeten leren voor de sportmassage, maar waar ik eigenlijk het bestaan van was vergeten. Ze kroop op haar gemak over me heen en gebruikte haar hele lijf om me eens flink onder handen te nemen. Inclusief die venijnige teentjes van haar! Maar goed, na afloop voelden we ons beiden als nieuw en daar gaat het tenslotte om, dan maar even twee uurtjes pijn lijden.

Na dit alles moest natuurlijk de maag weer gevuld worden en oh, wat kunnen ze hier toch lekker koken. Aan de springrolls, Pad Thai en een schotel met spicy kip en cashewnoten. Jumjum!

Nu uitbuiken op de kamer met een kopje thee erbij en onze dag was weer helemaal geweldig!

Bai bai,

Fred & Nori

De Birma-spoorlijn en omgeving

Vanmorgen stond om 7 uur het ontbijt weer voor ons klaar. Daarna weer de longtailboot in met onze bagage, bij de pier stond Anna ons alweer op te wachten om ons naar de Erawan watervallen te brengen. Deze watervallen bestaan uit 7 verdiepingen, maar naar iedere verdieping is het behoorlijk ver klimmen en klauteren. Wij hebben tot de vijfde verdieping gelopen en toen vonden we het welletjes geweest. Het zweet liep toen inmiddels op plekken waar we dat toch liever niet hebben ;-)

Toen we terug kwamen, stond Anna ons weer op te wachten met een heerlijk koud colaatje, man, man, wat was dat lekker!! Ook had ze inmiddels een lunch voor ons geregeld (om 11.00 uur s morgens). Maar we hebben het ons goed laten smaken!

Na de watervallen zijn we naar Kanchanaburi gereden om daar over een stukje Birma-spoorlijn te lopen en de grot van Tham Krasae te bekijken. In deze grot ook weer een aantal boedhabeelden, waarvan natuurlijk weer een hele grote. Ook moesten we hier van Anna met de koker met genummerde stokjes rammelen, waarna er 1 stokje uit moest vallen, wat dan weer correspondeerde met de voorspelling op een soort van bord. Voor Fred was de voorspelling heel gunstig, voor mij wat minder   ?De grot diende in de tweede wereldoorlog ook voor de Japanners als opvang voor krijgsgevangenen, wanneer zij dood gingen, werden zij zo de river Kwae ingegooid. Daarna is de Boeddha als ereteken voor deze doden neergezet. 

Het viaduct wat er uitziet alsof het elk moment kan instorten is het Wang Po viaduct. Na de wandeling zijn we zelf op de trein gestapt en zijn wij over de Birma-spoorlijn naar Thakilen gegaan. In de trein kregen we een certificaat van herinnering, opdat deze afschuwelijke gruwelijkheden maar nooit vergeten worden en zeker niet herhaald worden. 

In Thakilen stond onze chauffeur alweer op ons te wachten en hebben wij onze weg naar het Royal River Kwae Resort vervolgd.

Daar aangekomen stond er ook weer een heerlijk gekoeld sapje op ons te wachten. Snel spullen naar de kamer en het zwembad in om af te koelen. Na deze koele duik terug naar de kamer om te douchen en om te kleden. Voor het avondeten heerlijk een cocktail gedronken voordat we aan tafel gingen met uitzicht over de river Kwae. Vissen kwamen hoog uit het water om insecten te vangen, heel grappig om te zien.

We hebben genoten van een heerlijk zwoele zomeravond en van het klamme van overdag was niets meer te merken. Geweldig gegeten, spicy maar niet te! Kortom onze dag kan niet meer stuk. 

Liefs,Fred & Nori

The river Kwae jungle resort

Vandaag hebben we een hele dag voor onszelf. Om 7 uur ontbeten om daarna naar het dorpje vlakbij te wandelen, waar de Mon wonen. Zij zijn herkenbaar aan hun met klei beschilderde gezichten. Super leuk om in het dorpje rond te lopen. De bewoners zijn wat verlegen, maar na een Sawadee Khah, komen ze wel een beetje los….. een paar jongentjes die bloemetjes aan het rijgen waren, ontdooiden bij het zien van hun eigen toetjes op het scherm van de camera. Je zou toch denken dat veel mensen ook even naar het dorpje lopen, maar blijkbaar is niets minder waar. 

We hoorden later dat de meeste mensen hier tussen 17.00 en 18.00 uur aankomen en de volgende dag alweer vertrekken. En dat terwijl ze dan in onze ogen zoveel missen. We zijn onder andere bij de Buddahgrot geweest, waar je een mooi houten uitgesneden liggende boeddha vindt. Ook naar het olifantenverblijf waar de enige olifant van het dorp woont en die iedere dag ons resort bezoekt omdat zij weet dat het fruitafval voor haar bewaard wordt. 

Omdat wij aan de wandel waren konden wij met z’n tweetjes Wanadee, zo heet de olifant, voeren en een praatje maken met haar eigenaar. Hij vertelde ons dat Wanadee al 45 jaar oud is. Ook hebben we een schooltje gezien, wat helaas vandaag gesloten was, maar doordat er alleen een dak boven zit en de rest open, konden wij op ons gemak rondkijken. Nog een ander Mom-tempeltje met ook weer een enorme boeddha bezocht en genoten vanaf een uitzichtspunt van de omgeving. De grazende buffalo’s (Buffalo Beach) aan de overkant, waar we gisteren langs zijn gevaren en in de verte ons resort, helemaal leuk dit alles te zien! 

Toen weer terug naar het resort gelopen en was het bijna tijd om te gaan lunchen. Snel een douche genomen en Fred is in de rivier gesprongen, gelukkig wel met zwemvest, om zich mee te laten voeren op de sterke stroming. Hartstikke grappig om te zien, maar mij niet gezien, want na het zien van die leguaan die gisteren aan het zwemmen was, ga ik echt het water niet in!

Heerlijk geluncht, rijst met varken met pit, zoals een andere Thaise gids tegen haar groep zei. Dit was heerlijk gekruid varkensgehakt, gewokte groenten en een kippensoepje. Vers fruit toe met een kopje thee.

Na de lunch was het tijd voor onze massage, een drukpuntenmassage dit keer, een klein tenger poppetje nam mij onder handen, maar oh wat had zij een kracht in  die kleine handjes! Na 2 uur weer als nieuw opgestaan. De rest van de middag lekker in de hangmat gelegen en gelezen. Net zijn de mensen met wie we door Bangkok hebben gefietst ook aangekomen, dus daar zullen we vanavond ongetwijfeld een biertje mee drinken.

Dit was het weer voor vandaag.

Tot gauw,

Liefs,Fred & Nori

Kanchanaburi

Vanmorgen zijn we om 7 uur opgehaald door onze gids Anna, die Engels spreekt, maar absoluut de letter R niet kan uitspreken. Het heeft dus even geduurd voordat wij snapte hoe haar Engels in elkaar stak, maar nu gaat het best. Wij hebben Bangkok nu verlaten. 

Allereerst naar de Mae Klong Market gegaan. Dat is een markt die volledig over het spoor is gebouwd en die vier keer per dag moet worden afgebroken omdat de trein er dan door moet. Er klinkt dan een luid signaal en er wordt dan omgeroepen dat men 5 minuten heeft om de boel aan de kant te zetten. De marktkooplui zijn zo getraind dat in slechts luttele minuten de boel ook daadwerkelijk aan de kant staat. Karretjes op wieltjes en hup weg is het…. Luifels worden ingehaald en de trein kan er door. Zodra hij weg is gaan de luifels weer naar beneden en gaat de marktverkoop weer door.

Daarna een kleine honderd kilometer verder doorgereden naar de volgende markt, de Damnoen Saduak Floating Market. Ook weer een hele bijzondere markt om te zien, de koopwaar ligt hier in bootjes en daar vaar je dan tussendoor en ondertussen doe je dan je boodschappen of komt er een complete eettent langs die dan een lekker vers soepje voor je bereidt. 

Weer de auto in en toen was het tijd voor wat serieuzer werk. Naar een museum waar nog originele spullen liggen uit de tijd dat er aan de Birmaspoorlijn werd gewerkt. Deze spoorlijn wordt ook in de volksmond wel de dodenlijn genoemd, omdat er zovelen hun leven hebben gelaten tijdens de aanleg van de spoorlijn. Heel indrukwekkend om daar doorheen te lopen en ook onder andere de Nederlandse kranten te lezen die daar hangen. Het museum heeft de naam J.E.A.T.H. gekregen en de afkorting staat voor de beginletters van de landen (Japan, Engeland, Ausralië, Thailand, Holland), die met de dodenlijn te maken hadden, niet zoals in de folder, die je overigens in het Nederlands, bij binnenkomst krijgt, de haat tegen de Japanners aan te wakkeren of levend te houden, maar om de iedereen te waarschuwen dat er niets erger is dan oorlog. De naam Jeath verwijst tevens naar het Engelse woord death…… dat behoeft denk ik geen uitleg.

Na het museum naar de begraafplaats waar de vele doden liggen die tijdens de aanleg van de spoorlijn zijn gesneuveld. Er liggen er “slechts” 5000 gesneuvelden, waarvan 1900 Nederlanders, de rest is of nooit gevonden, of verbrand. Zelfs hier houdt men de nationaliteiten uit elkaar om verdere ellende te voorkomen……

En toen was het tijd voor de Bridge over de river Kwae. Ook daar konden we overheen lopen. Fred die hier 26 jaar geleden ook al is geweest herkende er niets meer van. De vele eettentjes en marktkraampjes met evenzoveel troep wat er werd aangeboden. Echt overal probeert men een slaatje uit te slaan.

Na dit alles waren wij het best zat en konden we aan boord van onze longtail boat die ons naar ons drijvende hotel op de river Kwae zou brengen. Zoals ik al eerder vertelde geen elektriciteit of zoals onze gids Anna zegt: “no electcity”, maar olielampjes. Hier zullen we twee nachten verblijven. Ons onderkomen betreft een smaakvol hutje met douche (water uit de rivier) en wc en bedden met een klamboe. Eten doen we in de gemeenschappelijke ruimte waar de Mon (bewoners van een dorpje hier uit de buurt werken). Geen van hen spreekt ook maar een woord Engels, dus dat werd met handen en voeten in ons beste Thais communiceren. Maar dat maakt het alleen maar leuker, want het is een prachtig idyllisch plekje. Na het eten nog een korte voorstelling van de Mondancers gezien, hun dans lijkt een beetje op het Balinese, compleet met het getingel van de gamelan (maar dat zal hier wel anders heten).Ik zit nu buiten mijn verhaal te typen, met het geklots van de rivier en de geluiden van wat krekels op de achtergrond en de verlichting van mijn scherm en een olielampje, helemaal heerlijk!!

Tot gauw,

Liefs,

Fred & Nori

Onze laatste dag in Bangkok

Dag 5, 19 juli 2017

Alweer onze laatste dag in Bangkok. Lekker uitgeslapen en om half 8 naar het ontbijt. Om 8 uur de tuktuk richting koninklijk paleis. Het was daar al een drukte van jewelste, wat natuurlijk alles te maken heeft met de koning, Bhumibol Rama IX van de Shakridynasti. Hij was koning sinds 1946 en overleed op 13 oktober 2016. De begrafenis vindt plaats van 25-29 oktober 2017 en de crematie is op 26 oktober 2017. Nu wordt er hard gewerkt aan het bouwen van de crematietempel. Zijn as zal worden ingemetseld in een van de boeddhistische tempels van het paleis.

Hij is 88 jaar geworden en dit jaar is het een jaar van nationale rouw. Koning Rama IX werd ook de ziel van het volk genoemd en was de langst regerende vorst tot nu toe. Lange rijen met mensen, allen gekleed in het zwart, nemen afscheid van de koning. Vanwege zijn overlijden zijn er ook allemaal fototentoonstellingen te zien vanaf de start van zijn regeerperiode tot het einde. Ook hij was een fervent jager, dus hij zal ongetwijfeld met onze Bernard wel eens een olifantje hebben geschoten ;-)

Rond gelopen bij het paleis en de omliggende gebouwen, daar ook de diverse boeddhistische tempels, de Wat Phra Keo, waar in het hart van dit tempelcomplex de Emerald Boeddha staat. Elk seizoen wordt deze boeddha door de koning in een ander jasje gehesen. De boeddha is slechts 66cm hoog en 45cm breed en geheel van jade gemaakt. Deze boeddha wordt beschouwd als hét religieuze en dynastieke symbool van Thailand.

Na dit alles zijn we naar de Wat Pho gegaan, waar een enorme liggende Boeddha te bewonderen is. Helaas stond deze ook voor een deel in de steigers. Dit is de oudste en grootste tempel van de stad.

Hierna zijn we lekker gaan eten, terug naar ons hotel gegaan en lekker gezwommen. Tegen de avond zijn we naar een restaurantje gegaan waar wij via Tripadvisor op werden geattendeerd. Dit lag namelijk zo’n 200 meter van ons hotel. 

Toen we daar aankwamen, was er al een wat dreigende lucht en werd het behoorlijk donker. En de tafeltjes buiten waren niet overdekt. Dus wij vroegen wat er zou gebeuren als het daadwerkelijk zou gaan regenen, maar men zei dat wij daar geen zorgen om moesten maken. Toen het echt begon te plenzen kwam hij met een grote parasol aanlopen, maar die kon natuurlijk niets beginnen tegen dat met geweld opspattende water. Dus snel onder een paraplu naar binnen gerend. Werkelijk genoten van het heerlijke eten wat door Joke en haar man mr. Lek voor ons werd bereid. Voor iedereen had zij wel een praatje en zij raadde ons de krabcurry aan. Nou die was echt om je vingers bij op te eten! 

Zij vertelde ook dat haar man iedere ochtend naar de markt gaat om verse vis te kopen en verder alle ingrediënten die hij s avonds denkt nodig te hebben. Na afloop moesten ook wij een stukje op de muur schrijven, de muur staat rondom volgeschreven met allerlei teksten uit vele landen, dus mocht je ooit in de buurt zijn, ga dan vooral daar eten!

Dit was het zo’n beetje voor vandaag. Morgen gaan we weer verder en gaan we naar de drijvende markt om daarna naar een drijvend hotel te gaan, waar we 2 nachten zullen blijven. Ik heb begrepen dat daar geen elektriciteit is, dus of wij daar wel bereik zullen hebben geen idee, maar dat merken jullie dan vanzelf wel.

Voor nu slaap lekker,

Fred & Nori