Fred & Nori in Thailand

Bangkok dag 2

Dag 4, 18 juli 2017

Bangkok

Vanmorgen om half 6 op, 6 uur aan het ontbijt en om half 7 de taxi in om naar ABC-travel te gaan. We gaan vandaag namelijk fietsen door Bangkok. We kwamen terecht bij de Nederlander Michiel Hoes, ja, heel ver weg familie van……. En die zou ons een stukje Bangkok laten zien. 

Geweldig hoe we al links fietsend door het drukke verkeer, soms uit veiligheid maar over de stoep, om dan vervolgens dwars door een markt heen te fietsen. Al roepend Sawadee Khah en Fred moest roepen Sawadee Krab, wat zoveel betekent als goedendag. Khah is dan de vrouwelijke vorm en Krab de mannelijke. 

Het fietsen was echt geweldig, wat hebben we veel gezien, geroken en geproefd! We hebben echt het idee dat we een stukje van het originele Thaise sfeertje hebben kunnen meepakken. Vooral het stukje buitengebied over smalle betonnen op palen gebouwde weggetjes (als je niet oplet val je dus gewoon in het water) was erg leuk om te doen.

Om half 1 waren we weer terug en vanaf ABC-travel de skytrain weer terug richting het hotel genomen. In de Thanon Khaosan weer heerlijk gegeten en vervolgens terug naar het hotel om lekker even te gaan zwemmen en een beetje af te koelen. Dit is een zwembad op het dak van het hotel met uitzicht over Bangkok.

Om 17.00 uur zijn we weer op pad gegaan met de taxi naar de The Dome at Le Bua Statetower om naar de hoogst gelegen skybar ter wereld te gaan. Deze bar ligt op de 64e verdieping. Een cocktail is hier niet goedkoop, maar dan heb je ook wel een prachtig uitzicht. Daar naar de zonsondergang gekeken. Echt magnifiek om te zien. 

Na dit schouwspel naar de Thanon Rambuttri om daar heerlijk bij een tentje op straat te eten. Genoten van de green Thai curry, die smaakte zoals ze dat alleen hier kunnen maken. 

Toen was het tijd voor….. jawel…. Een massage. Een voetmassage dit keer, waar dan als toetje ook nek en schouders bij mee worden genomen. Hier zijn we een uur lang weer behoorlijk mis…. Euh ik bedoel behandeld……. Hierna voelden we ons weer een beetje als nieuw. Terug in het hotel lekker een frisse douche genomen en  nu (23.00 uur) is het toch wel tijd om de gaan slapen. Morgen gaan we de “gewone” bezienswaardigheden maar eens bezoeken, want die hebben we natuurlijk ook hier.

Bai bai,

Fred & Nori

Eindelijk dan in Bangkok

Na een rustig dagje in Kiev door te hebben gebracht, waarbij we goed zijn verzorgd in het hotel en ook de kamer niet af hoefden voordat de bus ons om 15.00 uur kwam halen, zijn we weer naar het vliegveld gegaan.

Daar een hoop gesteggel bij het inchecken. Ik bleek ineens twee tassen op mijn naam te hebben staan en Fred niet een. Geen probleem zou je denken dan doe je toch gewoon allebei de tassen onder mijn naam, maar nee dat kon niet…… en welk nummer was nou van de tas van mij? Dat kon het jochie achter de balie niet meer checken, want mijn tas was al richting het vliegtuig. Na een half uur geharrewar, waarbij ons niets werd verteld waar het probleem nou eigenlijk lag en een hoop hotemetotem die allemaal iets erover wilde zeggen, was het dan ineens opgelost en konden we door. Nou op hoop van zegen dan maar en anders maar een nieuwe gaderobe in Bangkok kopen ;-)

Vlucht ging verder goed al moet ik zeggen dat die Oekraïense stewardessen wel een lesje klantvriendelijkheid mogen hebben, tjee wat een stukken chagrijn! Geen lachje kon eraf….. en daar moesten we het dan 10 uur mee doen. Maar goed de verzorging was verder prima en we waren allang blij dat we op weg waren…

Vanmorgen om kwart over 9 Thaise tijd geland, toen was het bij jullie kwart over 4 ’s nachts. Eerst naar het kantoor van onze reisorganisatie waar het programma nog eens met ons werd doorgenomen en alle vouchers gecheckt. Toen alles bleek te kloppen, werden we naar het hotel gebracht. Ontvangst met een koel sapje en een verfrissend doekje. Heerlijk!! Op de kamer tassen uitgepakt, beetje opgefrist en de korte broek aangedaan en toen op pad. 

Simkaart gekocht zodat ik niet steeds om de wifi hoef te vragen. En toen neergestreken bij een restaurantje en daar ons eerste Thaise soepje besteld, Tom ka kung, jamjam wat was dat toch lekker!! We kwamen helemaal bij en vergeten was de reis. Daarna heerlijk wat geslenterd en de boot genomen over de Menam Chao Phraya. Bij de Yodpiman flowermarket weer van de boot af. Deze markt had niet alleen maar bloemen, maar ook heerlijk verse kruiden, groenten, enz. weer een genot om op zo’n Aziatische markt te mogen lopen!

Daarna vonden we het tijd voor de massage. Dus zo gezegd zo gedaan. Onszelf heerlijk verwend met een massage van 2 uur en daarna nog de voetjes laten doen. Ook toen vond de dame het nodig om toch weer even nek en schouders mee te nemen en Tjee!!! Wat heeft ze ons gemarteld, maar nu voelen we ons weer als nieuw!!

Na dit alles was het natuurlijk weer tijd om te gaan eten en we hadden s middags al een leuk tentje gezien, dus daar zijn we heen gegaan. Schoenen uit en lekker met de benen onder tafel genieten maar. Eerst een lekkere cocktail genomen (die zijn hier goedkoper dan een glaasje wijn) en daarna aan de Pad Thai. Jum Jum we love the Thai Kitchen!

Om 22.00 uur vonden we het mooi geweest en zijn we terug naar het hotel gegaan. Genoten van onze dubbele jacuzzi op de kamer en na het schrijven van dit alles lekker slapen. Morgen vroeg op want we moeten om kwart voor 8 op plaats van bestemming zijn om te gaan fietsen en dat schijnt best een tripje te zijn vanwege het verkeer, zodat we over een stukje van normaal 20 minuten nu zo’n anderhalf uur schijnen te doen. Dus dan wordt wekkertje op half 6!!

Tot morgen!

Liefs,Fred & Nori

Een reisdag met hindernissen....

Dag 1, 15 juli 2017

Vanmorgen waren we al voor de wekker wakker. Dus hop eruit….. appeltje geschild, want weggooien is tenslotte zonde…. Nog even wat laatste dingen opgeruimd en toen heeft Fred me naar het station gebracht. Daar heb ik gewacht met de tassen totdat hij de auto weer naar huis had gebracht en hij zich weer bij mij had gevoegd. De treinreis ging voorspoedig, evenals het inchecken en de controle bij de douane. Niets te merken van al die negatieve publiciteit van de afgelopen weken rondom Schiphol. We gingen op tijd aan boord, maar toen begon het…..

1.Een aantal passagiers kwamen niet opdagen waardoor er koffers van boord gehaald moesten worden. Ca. anderhalf uur vertraging….

2.Eenmaal in Kiev kregen we te bij de transferbalie te horen dat de vlucht naar Bangkok was gecanceld. Reden onbekend….. ga maar naar de 3e etage en dan word je omgeboekt…..

3.Eenmaal op de 3e etage wist de dame achter de balie van niets, ga maar naar de incheckbalie nr. 26….

4.Bij balie 26 zat niemand…..

5.Dan balie 27 maar….

6.Die meneer kon ons gelukkig wel verder helpen, nieuwe instapkaarten gekregen voor: de volgende dag 19.25 uur!

7.Toen de bagage….. oh jah, die moet je even ophalen, maar ja we waren al door de douane… dus via de deur waar je normaal uitkomt wanneer je gevlogen hebt, weer terug. “Meneer, wij moeten onze koffers nog halen bij de bagageband, mogen wij doorlopen?” ”Natuurlijk!!”komt u verder……. Controle???? Ben je gek!! Daar doen ze hier niet meer aan ;-)……. Dus wij naar de bagageband en ja hoor daar lagen onze tassen al vrolijk te draaien. Wij ze van de band gehaald en weer naar boven (de 3e etage). Die stappen hebben we voor vandaag wel gehaald.

8.Dan wachten op de anderen (ik denk dat we met een groep van een man of 60 waren). Tja, dat krijg je wanneer je roept dat je geen groepsreis meer wil maken, haha….. natuurlijk meteen maar vrienden gemaakt.

9.Eenmaal in de bus weer wachten tot we compleet waren, want er waren nog meer mensen die de gang naar de bagageband moesten maken.

10.Als de dan bedenkt dat wij om kwart over 6 geland zijn (Kiev tijd) en dat we om kwart voor 8 in de bus zaten, hebben we er een mooie tijd over gedaan voordat het een en ander geregeld was. 

11.Na ruim 40 minuten met de bus aangekomen in het Ramanda Encore Hotel. Een prima hotel waar het inchecken verrassend snel ging en waar zelfs wat te eten voor ons klaar stond. Natuurlijk konden we het niet laten om daar een wijntje bij te bestellen ?

12.Na het eten heerlijk gedoucht en nu languit in bed….. het was me het dagje wel….. maar nog lang niet op de helft richting Bangkok, wordt vervolgd……..

Tot gauw, Liefs,

Fred & Nori

Naar Thailand

Lieve allemaal,

Op 15 juli is het weer zover en gaan we samen weer een mooie reis maken. Dit keer gaan we naar Thailand. We starten in Bangkok en vandaar eerst een klein stukje naar het westen, dan naar het noorden en we eindigen in het zuiden van Thailand.

Natuurlijk hebben wij er weer heel veel zin in en nog leuker vinden we het om jullie reacties weer in den vreemde te mogen lezen en jullie op die manier een klein beetje mee te nemen op onze reis. Haha we lijken Floortje Dessing wel ;-)

Tot over 3 weken!

Liefs Fred & Nori




Weer thuis!

Hallo allemaal,

Daar zijn wij weer. Na een reis van ruim 35 uur, hebben we vannacht weer heerlijk in ons eigen bed geslapen.

Op 22 augustus om 06.00 uur Nederlandse tijd, werden wij opgehaald bij ons resort op de Bunaken. De speedboot lag al keurig voor ons klaar en de tassen hadden ze al ingeladen. Een klein half uur varen naar de haven van Manado. Daar stonden de eigenaren, de Nederlandse Jochem en de Indonesische Angelina, van ons resort ons al op te wachten met het 8-persoons busje. Angelina zat achter het stuur en nu is ons Bahasa Indonesia niet voldoende om de soms door haar geuite krachttermen volledig te kunnen vertalen, maar aan de toon en aan het knetterdrukke verkeer in de straten van Manado konden wij ons daar wel een voorstelling van maken.

De incheck in Manado ging vrij vlotjes, al konden zij ons de instapkaarten voor de overige vluchten niet geven. Die moesten we dan in Jakarta ophalen. De vlucht naar Jakarta ging ook vrij soepel, maar eenmaal in Jakarta, begon het lange wachten. We moesten daar zo’n 6 uur wachten voordat wij met de volgende vlucht naar Abu Dhabi konden gaan. Nu hadden wij nog wat IDR (Indonesia Rupiah) over dus dat zou geen probleem moeten zijn. Dus eerst maar getracht de instapkaarten te bemachtigen. Nou, dat werd even een dingetje. Eerst naar de balie van Garuda (met wie wij naar Jakarta waren gevlogen) en daar gevraagd waar wij dan moesten zijn voor de instapkaarten. Na ca. een keer of vier van hot naar her te zijn verwezen, uiteindelijk toch bij de juiste balie terecht gekomen, daar te horen kregen dat wij wel geduld moesten hebben omdat deze pas over 2 uur open zou gaan. Oeps…… daar gaat mijn zuivere shoptijd ;-)

Dus eerst maar naar de Starbucks en daar een heerlijke macchiato caramel gescoord. Na twee uur weer terug naar de Etihad balie en daar kregen we te horen dat wij toch echt in de gewone rij moesten gaan staan, ook al ging het alleen om de instapkaarten. Uiteindelijk na heel lief gekeken te hebben bij de klantenservice van Etihad mochten wij dan toch in een andere rij met maar 1 wachtende voor ons gaan staan en hebben wij onze instapkaarten naar Abu Dhabi en vandaar naar Amsterdam gekregen. Nu konden wij door de douane en gaan shoppen, want tja, al die overgebleven rupia’s konden wij toch niet mee naar huis nemen.

Leuke souvenirs gescoord en toen waren alle rupia’s op en konden wij met een gerust hart instappen. Om 19.30 uur ging het vliegtuig vanuit Jakarta naar Ab Dhabi (ca. 8 uur vliegen), dat ging ook allemaal weer verder vlotjes, dus op 23 augustus om ca. 03.30 Nederlandse tijd waren wij in Abu Dhabi.

In Abu Dhabi moesten wij weer geduld hebben want ons toestel zou pas om 7.30 uur Nederlandse tijd vertrekken. Om 14.30 uur zijn we daarna geland op Schiphol, maar toen waren wij er nog niet! De NS vind het namelijk fijn om in de vakantietijd aan het spoor te werken, de spoorbrug bij Muiderberg te verplaatsen, dus in Weesp overgestapt op de bus en vandaar uit naar Muziekwijk in Almere. Van daar is Fred naar huis gelopen om de auto te halen. Daarna kwam hij mij met de tassen halen, behalve de tas van Fred, want die was op de een of andere manier niet aangekomen……… dus daar moesten wij op Schiphol ook nog melding van maken (inmiddels zijn wij gebeld dat de tas boven water is en dat die vanavond zal worden afgeleverd)…….. uiteindelijk waren we zo rond 17.30 weer in huis en toen waren we het wel even zat! Maar na een verkwikkende douche zijn we naar Elaine bij Bregje gegaan want zij moest werken, met Ryanne afgesproken dat zij daar ook heen zou komen. Daar heerlijk gegeten en de meiden even geknuffeld en dan is het toch fijn om hen na 5 weken weer in de armen te kunnen sluiten!

Wij kijken weer terug op een fantastische reis! Vandaag nog 1 dag vrij en vanaf donderdag begint het werkende leven weer.

Dank jullie wel allemaal voor de leuke, lieve, hartverwarmende, gekke en grappige reacties die wij mochten ontvangen. Het is altijd leuk te weten dat onze verhalen gelezen worden en dat jullie op die manier een klein beetje met ons meereizen.

Voor nu zeggen wij de groetjes en tot onze volgende grote reis!!

Liefs,

Fred & Nori 

Dolfijnen spotten

Hallo allemaal,

Vanmorgen ging toch weer vroeg de wekker. Gisteravond zijn onze plannen gewijzigd, wij kregen namelijk te horen dat wij in plaats van de snorkeltoer ook mee konden gaan op de dolfijnentoer, maar dan moesten we wel al om 7 uur vertrekken. Nou, vroege opstaanders als wij zijn, was dat voor ons geen enkel probleem ;-)

Dus zaten wij om half 7 al aan ons ontbijt, weer een lekker bananenpannenkoekje, papaja-sapje dit keer en vol was ons buikje weer…….

Spullen gepakt en vol verwachting op de boot gestapt. Zou ik dan toch echt die dolfijnen van dichtbij te zien krijgen? Fred heeft dit al een paar keer van dichtbij mee mogen maken, maar ik nog nooit.

Na een klein uurtje varen, begon de bemanning van onze boot toch een beetje onrustig te worden en wezen zij in de verte, ik zag in de eerste instantie nog niets, ja, een tweetal boten in de verte… maar verder, echt niets…… Toch voeren wij daarheen en de bootsman gebaarde steeds dat wij toch echt die kant op moesten kijken.

Even later was het zover en ja, hoor, hij had hartstikke gelijk!! Dolfijntjes sprongen op en neer in het water. Opeens waren ze ook dicht bij de boot en als mijn arm lang genoeg zou zijn, zou ik ze zo aan kunnen raken. Prachtig, wat zijn het toch een gracieuze beesten! Zo sierlijk en snel als dat zij door de golven snijden, zo wondermooi om te zien. Het is met recht de kers op de taart van onze toch al oh zo mooie vakantie! Altijd al gehoopt dit schouwspel ooit eens te mogen zien, maar als het dan toch echt gebeurt, sta je wel even met een mond vol tanden……. Dit is toch weer heel anders dan met dolfijnen in gevangenschap zwemmen en hen voeren…… dit zijn wilde dieren en er wordt bij dit soort dolfijnen niet aangeraden om er tussen te gaan zwemmen. Wij hebben ons dus uitsluitend beperkt tot heel veel filmen, foto’s maken en vooral genieten van het schouwspel wat zich voor onze ogen afspeelde.

Nadat de dolfijnen een tijd langs onze boot hadden gezwommen, ze schijnen de golven veroorzaakt door de motoren achter de boot, fijn te vinden, kregen zij er blijkbaar genoeg van en weg waren ze. In de verte konden we er nog een aantal zien springen en tuimelen. De kapitein vond het toen ook genoeg en zei dat we nog naar een snorkelplaats zouden gaan. Dus wij weer van de voorpunt van de boot af en de kapitein gaf direct gas!

Bij ons huisrif aangekomen zijn wij weer gaan snorkelen en ook hier werden wij weer getrakteerd op een paar prachtige zeeschildpadden en natuurlijk niet te vergeten de clownsfish (Nemo) en allerlei ander mooi gekleurd koraal en visjes.

Na dit alles weer terug naar ons hotel en de rest van de dag een beetje geluierd en gelezen. Weer genoten van een perfecte lunch, wat kunnen die meiden toch koken! En daarna weer uitbuiken op een bedje met uitzicht op het rif.

Kortom: het was een perfecte dag en wat genieten we!!!!

Liefs,

Fred & Nori

Bunaken

Hallo daar zijn we weer,

Nu met het verhaal van vandaag. Vanmorgen eerst heerlijk ontbeten met een verse bananenpannenkoek en een bananensapje, wat eigenlijk meer op een bananenmilkshake leek, echt jammie!

Na het ontbijt de spullen gehaald en toen was het tijd om met de boot mee te gaan om te gaan snorkelen. De boot hadden we heerlijk voor ons viertjes dus alle ruimte….

Danny, de beheerder van Bunaken Village had gezegd dat we eerst naar een plek bij de Siladen zouden gaan met alleen maar koraal en weinig vis, nou weet ik niet wat hij verstaat onde weinig vis, maar het viel ons allerzins mee…. Visjes genoeg! Prachtige zwarte met lichtgevend blauwe staarten, een soort van gele barracuda’s en nog te veel om op te noemen. En dan natuurlijk het koraal, prachtig wuivend alsof er een klein briesje doorheen speelt…. Schitterend om te zien, al komen denk ik de kleuren op de foto’s niet zo heel goed over en was het ook niet zo kleurrijk als in bijvoorbeeld Egypte of Maleisië, maar desalniettemin erg mooi!

Daarna nog een andere snorkelplek aangedaan, hier gingen alleen Jolanda en Fred het water in en Tonny en ik bleven aan boord. Na een poosje kwamen de snorkelaars weer en gingen we naar een klein dorpje waar je wat souvenirs kon kopen. Daar even aangemeerd en rondgekeken, maar na een half uurtje gingen we alweer verder. Zo als zij het hier noemen naar Turtle City, dus vol verwachting klopte ons hart…… nou we zijn niet teleurgesteld! Prachtig mooie schildpadden in al hun glorie zien zwemmen. Fred heeft een poosje boven een kunnen zwemmen en hem of haar aan alle kanten kunnen fotograferen. Prachtig zoals ook de zonnestralen dan door het water schijnen en die dan de schildpad omgeven…….

Daarna was het alweer tijd om terug te varen en nadat we ons hadden afgespoeld, stond er alweer een overheerlijke lunch voor ons klaar. Verder hebben we niet zo heel veel gedaan. Fred is zich nu aan het douchen en gaat dan zo naar de massage en ik ga straks.

Verder doen we het deze laatste dagen dus heel rustig aan, morgen weer met de boot mee om te snorkelen en dan zien we wel weer wat voor moois het ons gaat brengen.

Tot morgen,

Liefs,

Fred & Nori

Tankoko - Bunaken

Lieve allemaal,

We zijn dus nu op de Bunaken. Het internet is hier heel slecht, maar ik zal hieronder het verhaal van gisteren hieronder plakken, zodat de volgorde nog een beetje blijft kloppen. Maar dan weten jullie waar het aan ligt wanneer jullie even niets van ons horen.

Het was weer een vroegertje vandaag. Om half vijf liep de wekker weer af omdat we omdat we om vijf uur opgehaald zouden worden voor wederom een wandeling door de jungle. Als eerste zijn we naar het nest gelopen waar de neushoornvogel zijn gezin probeert te stichten. Moedervogel zit al tijden op het nest en de jongen blijven dan zo’n 8 maanden bij haar. Zij komt al die tijd niet van het nest af en vader komt keurig iedere dag om zijn gezin te voeden. Hij zit dan op de tak en steekt steeds even zijn kop naar binnen, zodat moeder zijn bek kan leeghalen, dan komt hij weer naar buiten en kokt een paar keer om zo het ritueel weer te herhalen, net zolang tot het op is en dan vliegt hij weer weg om nieuwe voorraad te gaan halen. Heel bijzonder om dat zo duidelijk te mogen aanschouwen.

Daarna was het tijd voor de zwarte Macaques. Wij dachten nog dat we ze net als de Bear Cuscus, die we overigens vanmorgen ook weer hebben mogen zien, drie dit keer en dat terwijl het best zeldzaam is wanneer je ze ziet…… dat wij de macaques ver in de bomen zouden zien. Maar niets was minder waar. We kwamen midden in een hele troep terecht. ZO LEUK!!! Met natuurlijk het alfa-mannetje die alles goed in de gaten hield en heel veel kleintjes met hun moeder. De kleine dreumesen waren heerlijk met elkaar aan het stoeien en donderjagen, het waren net echt kleine mensjes…… over elkaar heen tuimelend en lekker krijsend achter elkaar aan en dan alles vlak langs ons heen…….

Ook hier natuurlijk weer veel te veel gefilmd en foto’s gemaakt, maar ja het was ook zo leuk. We kregen er gewoon geen genoeg van. Toch werd het daarna tijd om de terugtocht weer te aanvaarden en na flink klimmen en klauteren (gelukkig hadden wij onze goede wandelschoenen aan en waren we goed beschermd tegen alle plakdistels en andere prikdingen) kwamen we na een tijdje weer terug op het pad en wat denken jullie??? De Macaques vonden ons blijkbaar ook leuk, want ze zaten keurig naast het pad en toen we langsliepen konden we weer even van hen genieten. Ook nog een wild zwijntje gezien en toen was de “wandelsafari” weer voorbij.

Terug in de lodge stond het ontbijt al voor ons klaar. Heerlijk verse flensjes met jus d’orange en een kopje thee. Na het ontbijt gedoucht en onze tassen weer ingepakt. Het is weer tijd om deze locatie te verlaten en naar onze laatste bestemming van deze vakantie te gaan.

Na tweeëneenhalf uur kwamen we aan in de haven van Manado, waar net als in de andere havens die we gezien hebben, weer hard gewerkt werd. De bootjes waren hier wel kleiner, maar de vracht die er uit kwam, was dat zeker niet. Loodzware zakken die met 2 of 3 man op de nek van een andere man werden gehesen en die dan vervolgens in zijn eentje de gammele loopplank opliep alsof het niets woog wat hij op zijn nek had. Petje af hoor……. Alles werd dan weer op een klein gammel vrachtwagentje geladen (je vraagt je dan ook af hoe het kan dat zo’n ding niet omdondert) en dan ging het wagentje er weer vandoor en kwam het volgende bootje alweer aangevaren.

Uiteindelijk kwam ook de boot van Bunaken Village, het resort waar wij gaan verblijven. Eerst de andere gasten die het verblijf er alweer op hadden zitten met de bagage eruit en wij er dan vervolgens weer in. Nog wat proviand geladen en daar gingen we…… Over de diepblauwe Celebeszee naar de Bunaken. Daar aangekomen werden we in met onze bagage in een Batjah geladen, dat is een soort vrachtautootje, maar dan met een brommer ervoor….. en daar werden we mee door het dorpje gereden naar ons resort. Daar aangekomen werden we weer aangenaam verrast. Welkomstdrankje stond al voor ons klaar, nog even wat formaliteiten invullen en wat informatie aanhoren en toen was de lunch ook voor ons gereed. Heerlijk hoor wanneer alles zo voor je geregeld wordt.

Nadat we ons geïnstalleerd hebben op de kamer is Fred gaan snorkelen en ik ben heerlijk gaan lezen. Het is een prachtig plekje en vooral heel rustig, dus dat gaat vast goed komen hier de komende dagen. Morgen gaan we mee op een snorkeltrip en als ik zo de foto’s zie die Fred nu al heeft gemaakt, moet dat vast weer heel mooi worden.

Ik zou zeggen tot morgen,

Liefs,

Fred & Nori