Fred & Nori in Thailand

En weer thuis......

Goedemorgen, 

wij zijn weer thuis en hebben al een heerlijke nacht in ons eigen bedje achter de rug. De terugvlucht vanuit Bangkok ging helemaal super, ondanks dat wij het genoegen hadden om tussen de gezinnen met gillende kinderen in te mogen zitten en dan moederlief ook nog klagend bij aankomst in Kiev dat het zo’n lange vlucht was. Ja, duh…… denk je dat Thailand om de hoek ligt? Heb toen alleen maar mijn wenkbrauw opgetrokken………

Ook  terug vanuit Kiev hadden wij het genoegen tussen de gezinnen met kleine kinderen te zitten….. pfff…. O.a. 5 kinderen uit een gezin (variërend in leeftijd van 0-8)…… al dansend en springend op de stoelen en ouders die ingrijpen??? Mooi, niet…… heb heel goed mijn mond kunnen houden, maar het kostte moeite! 

Het vertrek vanuit Kiev ging niet helemaal soepel, ruim een uur aan boord en nog niet weg, was een technische storing o.i.d. maar ondertussen deed ook de airco het niet, dus gratis en voor niets in de sauna ;-) tjee, wat was dat heet!!!!! Uiteindelijk kwam het personeel wat water uitdelen, maar dat was letterlijk een druppel op een gloeiende plaat. Nadat dit alles verholpen was een prima vlucht naar Schiphol gehad.

Daar een lieve verrassing, want ons vriendinnetje Linda, kwam ons ophalen. Dus niets met de trein naar huis en dan lopen, maar heerlijk met de auto! Tnx Linda!!

De wasmachine draait ondertussen alweer volop. Vanmiddag ga ik heerlijk mijn nagels laten doen en dan maar weer eens bedenken wat we gaan eten vanavond, want het luie leventje zit er weer even op. Het was heerlijk en we kijken terug op een prachtige vakantie. 

Jullie allemaal heel hartelijk dank voor jullie lieve en leuke reacties. Ook de Facebookers onder ons die hebben kunnen genieten van de foto’s en filmpjes jullie ook dank voor alle lieve reacties! Al die reacties van iedereen is een extra toefje slagroom op de toch al zo mooie vakantietaart!

Tot onze volgende reis!

Liefs, Fred & Nori

Krabi-Bangkok

Hallo allemaal, 

Hier dan ons laatste verhaal vanuit Thailand. Het zit er weer op, onze geweldige reis door Thailand. Maar eerst hier nog het verslag van de laatst dagen…….

Vanuit het Thiwson Beach Resort dus naar Krabi. Wij werden door de boot van het resort keurig afgeleverd bij de pier, alwaar weer een chauffeur op ons stond te wachten. Toen door Krabi, waar we naar een andere pier werden gebracht, daar lag weer een boot op ons te wachten om de oversteek te maken naar Railay Beach, waar wij in het Railay Princess Beach Resort & Spa zouden verblijven. Al met al bijna een excursie waardig, zo mooi was de tocht over het water. De rotsen van het Karstgebergte lagen majestueus in het water, prachtig met die blauwe lucht erachter…….. 

Het resort stelde ons ook geenszins teleur, weliswaar iets groter, dan de hotels waar we de afgelopen tijd hebben verbleven, maar toch weer een waar paradijs. Twee zwembaden, een op het dak, vanwaar je dan over het resort uitkijkt en een gelegen in een prachtig aangelegde tuin, waar later bleek dat er ook varanen rondliepen (vond ik dan wel iets minder) en vissen rondzwommen in het daaromheen gelegen meertje. Het gekabbel van de fonteintjes maakte het dan helemaal compleet. 

Jullie begrijpen dat we daar  in de ligstoelen in die prachtige tuin regelmatig in slaap zijn gevallen.  Wij hebben deze laatste dagen nog een excursie gemaakt en wel naar het Phi Phi National Park, waar we het Bamboo-island hebben bezocht (geen bamboo meer te bekennen alleen nog wat naaldbomen, maar overheerlijk azuurblauw water, van precies de temperatuur zoals wij die graag hebben. Daar mochten we een uurtje ronddobberen en toen was het weer tijd voor het volgende eiland. Het bekende Maya-beach, wat weer heel bekend is van de film “The Beach” met Leonardo di Caprio. Hier was het een gekkenhuis en dat terwijl het laagseizoen is. Maar toch wisten wij een stukje te vinden waar we in alle rust foto’s konden maken en ons even met z’n tweetjes op het eiland waande. 

Hierna voeren we weer een stukje verder en zijn we gaan snorkelen. Mooi moment om onze nieuwe maskers eens uit te proberen. Ook hier was het water mooi azuurblauw en van precies de goede temperatuur! Toen zijn we de Lagoon ingevaren, gewoon een mooi plaatje, maar verder geen bijzonderheden, daarna naar de Monkeyrock, waar inderdaad de aapjes zo van de rots afspringen en dan een stukje zwemmen en een eindje verderop weer op de rots klimmen. Hartstikke grappig om te zien die zwemmende aapjes, maar rete-snel zodat je ze niet op de foto kunt zetten……. Tenminste dat is ons niet gelukt. 

Ook nog langs een grot gevaren, die oerlelijk is om te zien omdat je eigenlijk alleen maar bamboepalen ziet staan, maar het bleek dat hier halsbrekende toeren worden uitgehaald om de nestjes van de zwaluwen te pakken te krijgen die zij  maken met hun speeksel. Dit is in China dan weer een delicatesse. Tja, ieder z’n ding zullen we maar zeggen……

Hierna was het tijd voor de lunch en dat hebben we gedaan op Koh Phi Phi Don, waarna er ook nog even tijd was om te zwemmen. Ik zal maar niets meer over het water zeggen, maar het was heerlijk! Phi Phi Don en Phi Phi Leh zijn de eilanden die zwaar getroffen zijn door de tsunami in 2004. Hier is echter niets meer van te merken, alleen vind je nu overal hier in het zuiden waarschuwingsborden en routes met pijlen welke kant je op moet in geval van een aardbeving. 

Als laatste stop nog een tijdje snorkelen en toen was het alweer tijd om terug naar het hotel te gaan. Lekker gedoucht en toen naar de massage. Een uurtje  maar dit keer want we wilden ook nog een sundowner halen aan de westkant (ca. 10 minuten lopen vanaf de massage). Hier een prachtige zonsondergang gezien onder het genot van een heerlijke cocktail. 

Daarna teruggelopen naar onze eigen kant en een restaurantje opgezocht, weer heerlijk gegeten……..Kortom een geweldige dag!!

De laatste twee dagen hebben we niet veel meer gedaan dan uitslapen, ontbijten, luieren bij het zwembad, aan het eind van de dag naar de massage, genieten van heerlijke cocktails, al dan niet met alcohol, want jaja ook die zonder alcohol waren errug lekker! En van de prachtige zonsondergang. 

Vanmiddag om half 4 weer het vliegtuig terug naar Bangkok en nu dus weer in Bangkok. Net gegeten in een foodcourt: “The Paseo”, alwaar we tussen allerhande Aziaten hebben zitten eten. Naderhand snapte wij ook waarom, de gerechten werden hier allemaal aangeduid met een aantal pepers en 5 was dan het maximum. Als ik zeg dat bij de gerechten die wij hadden uitgekozen 3 pepers stonden en wij dat net goed te doen vonden, weten jullie denk ik wel waarom hier niet veel westerlingen zaten……..

Nu mijn verhaal schrijven en dan morgenochtend worden we om half 9 weer opgehaald voor onze laatste vluchten Bangkok-Kiev en Kiev-Amsterdam.

Dit was het dan. Allemaal heel hartelijk bedankt voor jullie leuke, lieve en spontane reacties en tot in Nederland.

Liefs, Fred & Nori

Helemaal niets........

Onze laatste dag alweer van de vier nachten die wij hier door mochten brengen. Wat is het snel gedaan en dat met helemaal niets doen, nou, ja een beetje eten, drinken en massage dan. Of af en toe een boek pakken en verder vanaf de zwembadrand lekker over zee (de Andamanzee) turen. Heerlijk!! 

De massage aan het strand in zo’n idyllisch strandhutje was ook helemaal geweldig. Het geluid van de kabbelende zee op de achtergrond en af en toe een cicade die dan zo nodig even herrie moest maken. Daarnaast een zacht muziekje van boeddhistische mantra’s en compleet is het plaatje. De masseuse heeft weer gezellig over me heen gewandeld en met haar venijnige teentjes weer ieder spiertje onder voeten genomen. Daarna nog wat rek en strekoefeningen, waarbij ik dan mijn armen naar achteren moest doen en zij vol haar voeten in mijn rug plantte. Daarna voelde ik met echter wel weer als nieuw. Fred was helemaal een bofkont, hij had het genoegen proefkonijn te mogen zijn voor haar dochter die het vak ook  moest leren en werd dus door vier handen onder handen genomen. Echter wel nadat mevrouw aan mij toestemming had gevraagd   ?

Echt genoten hier, de mensen zijn ook zo lief. In het restaurant waar we iedere avond hebben gegeten werden we zelfs helemaal gedag geknuffeld! Zo lief! We hebben hier dan ook heerlijk gegeten en iedere avond een lekker flesje koude witte wijn gedronken. Het was zelfs zo dat zij gisteravond meldde door haar voorraad heen te zijn (van wel drie flessen), maar dat ze vandaag naar Phuket zou gaan om voor ons nieuwe te halen. En dat had ze dus gedaan. Een lekker Chileens wijntje dit keer. Dus die hebben we met de garnalen in tamarindesaus goed laten smaken. 

Aan het eind nog even met de eigenaresse op de foto, zij in het midden. Geen gezicht die twee reuzen naast haar en dat terwijl ik niet overdreven groot ben, maar zij is echt klein! Nou dat was het dan, wij gaan weer inpakken en op naar het een na laatste hotel van onze reis.

Liefs, Fred & Nori

Verder in het zuiden van Thailand..........

Hallo daar ben ik weer. Eindelijk weer even tijd om te schrijven. Afgelopen donderdag zijn we dus naar Takua Pa geweest en hebben daar een Chinese medicijnman bezocht. Heel veel kruiden voor mannen, tja, altijd al het zwakke geslacht hè…. En wat minder medicijnen voor vrouwen, alleen iets tegen de maandelijkse problemen, alsof dat het enige is waar wij vrouwen ooit last van hebben…… Maar alles puur natuur, zonder toegevoegde chemicaliën werd mij verzekerd. Daar een paar kruidenstempels gekocht (is om mee te masseren, die dingen kosten hier werkelijk niets (60 THB = ca. € 1,50) en mosquitospray gemaakt van puur lemongrass. Bij deze medicijnman een geweldige cappuccino gedronken, hij weet heel goed hoe hij de melk moet opschuimen! 

Ook naar de “Litle Amazone” geweest, om daar een kanotocht door de mangrovebossen te makken. Heel leuk om te doen, alleen die slangen die dan af en toe zo boven mijn hoofd in een boom geslingerd hangen, vind ik toch echt iets minder prettig! Heb dan toch het idee dat ze ieder moment in mijn kano kunnen vallen, al dan niet expres, dus dan was ik toch echt wel opgelucht dat ie toch een stukje verder peddelde……

Daarna gegeten bij de locals die zelfs een prijs hadden gekregen voor hun Massaman Curry en die was ook echt heel erg lekker!!! Verder nog dingen gegeten waar ik de naam niet meer van weet en oh, jah ook nog roti mataba, een roti gevuld met kipgehakt en veel kruiden, maar lekker!!!!

Omdat het niet zo heel best weer was hebben we nog een rondje door de stad gemaakt met ons busje, want het kwam even met bakken uit de lucht. Toch kunnen zien hoe de oude gebouwen hier nog in Portugese stijl gebouwd zijn. 

Daarna weer terug naar ons Paradise resort, lekker even geluierd in onze boomhut en een wijntje gedronken op de veranda van het restaurant. Want ook al regent het, de temperatuur is goed en door die grote veranda’s kun je dan gewoon buiten zijn. Heerlijk! 

De volgende dag was weer een transferdag. De chauffeur stond al ruim voor afgesproken tijd klaar, dus toen wij hadden uitgecheckt, konden wij direct vertrekken. Ca. tweeëneenhalf uur rijden naar de pier in Phuket waarvandaan onze boot zou vertrekken naar Koh Yao Yai, onze volgende bestemming. 

Daar aangekomen, moesten we nog even wachten, dus die tijd hebben we benut door even te lunchen, frisse kokosmelk uit de kokosnoot en een lekkere curry. Toen met de boot naar Koh Yao Yai. Omdat het weer niet zo heel goed was, hoge golven en de speedboot klapte er lekker op, dat wordt dus meteen weer een masseur opzoeken ;-) 

Koh Yao Yai is een eiland wat ligt in het nationaal park Ao Phang-Nga. Dit is een gebied vol met karstgebergten. In dit park is ook de James Bondfilm “The man with the golden gun” opgenomen. Op de pier stond de Songwae alweer klaar om ons naar het hotel, Thiw Son Beach resort, te brengen. Ook weer een klein paradijsje! Een prachtig houten huisje met een lekkere veranda en hier mogen we dan vier nachten doorbrengen. Wij kijken zo vanuit onze kamer op het zwembad en dan meteen op zee.

Nadat we gisteravond heerlijk hebben gegeten en gedronken bij een restaurantje waar we via TripAdvisor terecht zijn gekomen, Yikgo Bar en it Daeng restaurant, zaten we vanmorgen alweer om 8 uur aan het ontbijt, want er moest weer gewerkt worden. Koken in Mina’s Class. Door de songwae van het hotel naar de pier gebracht en vandaar de oversteek gemaakt naar Koh Yao Noi, het eilandje waar Mina woont. Oversteek duurde ca. 10 minuten en daar werden we opgehaald door de buurman van Mina met een soort van uitgebouwde brommer, geen idee hoe zo’n ding heet. 

Bij Mina hartelijk ontvangen en we zouden de kookcursus wel met z’n tweeën doen. Dus dat werd opletten geblazen! Mina was echter tevreden met onze inzet en we hebben een heerlijke Gang Pla (viscurry), een Yum Nue Yang (spicy beefsalade) en een Pad Thai gemaakt. Mina was duidelijk niet van het 1 teentje knoflook en 1 sjalotje, nee, dat ging met minimaal 5 flinke knoflooktenen, die of gekneusd moesten worden of in dunne plakjes gesneden moesten worden tegelijk, dus gooi die knoflookpers maar weg. 

We zijn hier de hele ochtend aan het kokkerellen geweest en daarna mochten we weer onze eigen creaties opeten en Mina had voor ons nog een dessert met mango en kokosmelk gemaakt. De kokosmelk daar had Fred trouwens goed zijn best voor gedaan. De kokos moest eerst door ons  worden geraspt, al zittend op een soort krukje met een scherpe rasp erop en daarna moest de rasp goed worden uitgeknepen, dan kreeg je de creamy kokosmelk, daarna water erbij en weer uitknijpen dan was het nog steeds kokosmelk, maar minder creamy. De rasp die dan overblijft dient als voer voor de kippen. 

Na afloop bracht de buurman ons samen met vier buurtkinderen weg, ja allemaal op die uitgebouwde brommer. De kinderen vonden het zo leuk, dat zij ons al hard zingend wegbrachten. Op de pier konden wij weer in de longtailboot stappen die ons terugbracht naar Koh Yao Yai. 

De middag hebben we niet veel meer gedaan. Beetje gezwommen en lekker geluierd bij het zwembad. Zo gaan we ons restaurantje van gisteren maar weer eens opzoeken, want zij serveren overheerlijke cocktails en natuurlijk heerlijk Thais eten.

Bai bai,

Fred & Nori

Mudmasters in the jungle, maar dan anders....

Op maandag 31 juli werden we weer keurig op tijd opgehaald bij ons hotel in Chiang Mai. De chauffeur heeft ons naar het deel binnenlandse vluchten gebracht. Vandaar moesten wij de vlucht met Air Asia hebben naar Surat Thani. Op het vliegveld stond ook weer keurig iemand met een bordje Fam. Jonkhart en konden wij in de auto stappen. Ca. 1,5 uur rijden naar het Kao Sok National Park, waar ons hotel, Paradise Resort ook gevestigd is. 

Wij zouden hier in een heuse boomhut overnachten en die overtrof onze stoutste verwachtingen! Er was zelfs een badkamer in gebouwd. In de badkamer kon je ook goed zien dat het om een boomhut ging, omdat de stammen gebruikt zijn om de muren te stutten. Prachtig!

De volgende morgen zijn we na het ontbijt vertrokken. Ook weer zo’n anderhalf uur rijden voordat wij in de boot konden stappen naar de Smiley Lake House, een resort gelegen aan het Chiew Lan Meer. Nadat wij waren ingecheckt was er even tijd om een frisse duik in het meer te nemen. Om 13 uur stond de lunch klaar en om 14.00 uur zouden we dan een excursie gaan maken. 

Dit was een zeer bijzondere excursie. Een wandeling door de jungle. Al glibberend en glijdend hebben wij onze weg gebaand, dan weer door de rivier en dan weer door de gladde klei. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe wij er toen uitzagen…..  soms stopten we even bij een watervalletje zodat we ons weer even schoon konden spoelen en dat was zeer welkom! 

Soms moesten we bij de rivier een menselijke ketting maken en elkaar goed vast houden omdat de stroming bijzonder sterk was. De excursie was denk ik met een man of 15, dus het was een mooi gezicht zo’n ketting over de rivier heen. Het einddoel was een prachtige grot waar we voorzien van een zaklamp (die gelukkig tegen een stootje water kon) doorheen mochten lopen. Wat was dat ontzettend mooi om te doen! Na dit alles kon iedereen nog wat zwemmen in het riviertje en daarna hebben wij onze terugweg weer aangevangen. Ook hier hielp iedereen elkaar weer om op de been te blijven, want omdat het intussen was gaan regenen (maar daar merkten wij niet zo heel veel van omdat we toch al doorweekt waren) was het pad nog glibberiger geworden. 

Terug weer met de boot, en terug bij ons lake house, meteen een duik in het meer genomen met kleren en al om de bagger eruit te spoelen. Dat water voelde bijna warm aan na dat koude water van de waterval. Alle modder weer uitgespoeld en toen lekker douchen. Het was toen inmiddels bijna tijd om te gaan eten. De wandeling had ruim vier uur in beslag genomen, dus de meesten van ons vielen op het eten aan als hongerige leeuwtjes. Nog even wat nagetafeld met de Fransen en andere Nederlanders uit onze groep en nu heerlijk languit om mijn verhaal op te schrijven. Straks even goed de knietjes, rug en kuiten insmeren, want die begin ik zo langzamerhand te voelen, na deze inspanningen. Voor nu stop ik er mee, morgen schrijf ik weer verder.

Hier ben ik weer… Vanmorgen konden we om 7 uur met de boot mee, maar wij besloten om daar deze keer geen gebruik van te maken en het lijf nog wat extra rust te gunnen, want onze spieren waren behoorlijk getergd gisteren en dat hebben we vannacht best gevoeld.

Achteraf een goede keuze, want de mensen die wel waren gegaan hadden wel 1 vogel gezien, zij wisten niet welke, want daar was ie te ver weg voor en ze hadden uit het geritsel van de bladeren opgemaakt dat er een aap zat, maar die liet zich ook verder niet zien. 

Om 8 uur konden we ontbijten en daarna moest het huisje worden opgeruimd en om 10 uur vertrokken we met de boot naar de Pra Kay Pelch Cave, een prachtige grot met veel stalagmieten en stalactieten, vraag me niet welke wat zijn, want die dingen haal ik standaard door elkaar. Maar mooi was het!

Daarna weer een stukje verder varen en toen kwamen we bij drie rotsen die symbool staan voor het natuurgebied hier, zij noemen ze de drie vrienden. Nadat we hier even rustig hebben gekeken en foto’s hebben gemaakt, voeren wij weer verder naar de plek waar wij zouden picknicken. Een heerlijke fried rice with chicken had de keuken van het Smiley Lake House voor ons gemaakt, banaantje en rambutsan erbij en flesje water, smullen maar! 

Nadat we ook hier weer even mochten zwemmen in het meer, moesten we na een half uurtje weer verzamelen in de boot om de terugtocht aan te vangen. Terug bij de pier stond de bus al op ons te wachten en konden we van alle resorts daarin plaatsnemen en werden we weer keurig bij ons Khao Sok Paradise resort afgeleverd. Niet naar boomhut 1, maar naar boomhut 4 dit keer. Hier was nog beter te zien dat het huisje om de boom heen was gebouwd. De stammen maken gewoon onderdeel uit van ons balkon en ook in de badkamer is de boom weer goed te zien. Prachtig! Hier mogen we weer twee nachten blijven. 

Nadat we heerlijk hadden gedoucht, zijn we naar de receptie gegaan om de was weg te brengen, want die stonk behoorlijk na ons jungletochtje! Ook gingen we kijken of we een massage konden regelen, dat kon en de dames kwamen naar onze kamer. Daar werden alle getergde spieren weer eens goed onder handen genomen. Nu weer als nieuw in het restaurant van het resort en aan ons eerste glaasje, gekoelde, Thaise witte wijn. Jam jam! 

Zo meteen lekker eten en dan ons mandje in.

Welterusten,Fred & Nori

Olifanten, Long Neck Karen en Akha

Om kwart over zes ging de wekker. Snel aankleden en naar het ontbijt, want om zeven uur zouden we worden opgehaald. Toen wij om 10 voor 7 in de lobby kwamen, stond onze chauffeur al te wachten. Het was weer een busje voor 9-personen en wij dachten dat hij nog wel anderen op moest halen, maar het bleek dat we met z’n tweetjes naar de olifanten gingen.

De dames U Thai en Ngong Luck stonden al grazend op ons te wachten. Ook hier bleek dat we maar met z’n tweetjes waren, hoe heerlijk! De dames zijn opgekocht door een Nederlandse eigenaar die vond dat zij hun werk als showolifant er wel op hadden zitten. Zij hebben dat zo’n 10 jaar gedaan en genieten nu van hun welverdiende pensioen. 

Wij mochten helpen het eten voor hen klaar te maken, dat bestond uit heel veel stengels bamboe en die lange stukken moesten in mootjes worden gehakt. Die mootjes gingen dan weer in een mand en die moesten we naar de olifanten brengen. 

Maar niet voordat we eerst onszelf in het Karenpakje hadden gehesen en de twee commando’s: mond open en goedzo hadden geleerd op z’n olifants. Bon Soong is open je mond en Dee Dee is goedzo/goed gedaan.

Nadat we dit onder de knie hadden en we er voor de olifanten als niet te onderscheiden van de Thai uitzagen, mochten wij hen gaan voeren. De commando’s werkten prima en de dames luisterden heel goed. Daarna mochten wij een wandeling met hen maken door het bos, naar de modderpoel, voor het dagelijkse modderbad. Dit was alleen voor Ngong Luck en niet voor U Thai omdat zij zwanger is en rond het nieuwe jaar haar kleintje verwacht. Heel voorzichtig ging Ngong Luck in de modderpoel zitten en vervolgens liggen, toen wij haar insmeerden met de modder zag je gewoon dat zij het heerlijk vond. 

Toen zij daarna de rivier in mocht lopen, liet zij zelfs een klein trompettertje horen van blijdschap. Ook hier ging zij weer voorzichtig in en lekker liggen zodat wij de modder weer van haar af konden wassen. Hier kwam U Thai wel bij, want die liet zich zo’n bad niet ontnemen. Ook zij genoot zichtbaar van haar bad.

Na dit alles mochten wij douchen en stond de lunch voor ons klaar. Nadat wij dit op hadden, gingen we weer met onze gids mee, onze volgende bestemming was namelijk een Long Neck Karen dorp. Daar hebben we dames en jonge meisjes gezien met die enorme ringen om hun nek. Ons ondertussen afvragend of dit allemaal wel gezond is, maar ja, het hoort bij hun cultuur, dus wie zijn wij om daar iets van te vinden? Het was prachtig om te zien, hoe zij leven en hoe zij hun cultuur in ere houden. 

Ook hebben we nog de Akha-stam, het bergvolk bezocht. Ook zij zien er prachtig uit en hun zware hoofdtooien doen zij zelfs niet af, wanneer zij op het land aan het werk zijn. En natuurlijk geldt het ook hier weer alleen voor de vrouwen, die mannen die liggen een beetje te lanterfanten en zogenaamd te socializen……… Dit geldt overigens voor beide stammen. De vrouwen doen al het werk……..

Terug in het hotel nog een verfrissende duik genomen en een tukje gedaan. Nadat wij ons weer hadden opgefrist in het hotel een mojito gedronken en daarna met de Songwae van het hotel naar de zondagsmarkt gegaan die om vier uur was begonnen. Allemachtig! Wat liepen daar veel mensen! Soms voetje voor voetje over de markt, dus wij hadden het al snel bekeken en zijn lekker een massage gaan opzoeken……

Na de massage nog een gezonde fruitmix gedronken en daarna met de tuktuk naar het hotel. Nu lekker slapen en genieten van de laatste nacht in ons prachtige hemelbed, want morgen gaan we alweer door naar de volgende bestemming in het zuiden van Thailand.

Groetjes Fred & Nori

Op bezoek bij Hmong en Karen

Vandaag staat een bezoek aan de etnische minderheden in de bergen van Noord-Thailand op het programma. Om 9 uur zouden we vertrekken maar om kwart voor 9 belde de receptie van ons hotel al met de mededeling dat de chauffeur en gids klaarstonden. Verbazingwekkend dat het hier in Thailand allemaal zo prachtig op tijd verloopt. Niets Thailand Maybe Time zoals in Gambia. Onze privéchauffeur en gids stonden dus al gretig klaar met een 9-persoons mini-van. Dat was ruim zitten voor ons tweetjes. Bij de kennismaking vroeg onze gids wat we vandaag gingen doen. Enigszins bevreemd antwoordde ik dat hij dat toch het beste wist. Maar nee, hij vroeg of ik ons reisprogramma bij mij had. Nee, die ligt op de kamer maar bevat maar twee volzinnen en vijf regels dus daar heb je niet zoveel houvast aan. Maar wij zijn natuurlijk goed voorbereid op reis gegaan dus konden wij hem vertellen dat we een weeshuis zouden bezoeken en vervolgens een bergwandeling zouden maken naar een Hmong-dorpje, een Karen-dorpje en een bezoek aan een waterval. Ooh, dan was het hem wel bekend. Mooi meegenomen.

We waren amper op weg of chauffeur en gids raakten in discussie over welke weg, welke afslag ze moesten nemen. Toen we op een zeer vreemde wijze rondjes aan het rijden waren kwam bij ons toch wel de gedachte op dat we verdwaald waren. Nu ben ik hier in 1991 ook al geweest maar helaas, sindsdien is er toch echt heel veel veranderd in en rond Chiang Mai, dus aan mij hadden ze ook al niet veel. Wonder boven wonder wisten ze uiteindelijk toch het weeshuis te vinden, Wat Don Jun. Het weeshuis is een tempelcomplex waar 700 weesjes worden opgevangen en zoveel mogelijk worden opgeleid, hetzij als monnik, hetzij als ambachtsman. Door de hoofd-monnik werden we in de tempel uitgenodigd om zijn zegeningen te ontvangen. Zittend op een troon tussen allerlei boeddha-beelden reikte hij ons een soort veger waar we onze gift in een envelop tussen de stengels konden plakken en harkte hij het geheel naar zich toe. Vervolgens las hij de tekst die wij op de envelop hadden geschreven hard op door een microfoon en mochten wij nader tot hem komen. Wij ontvingen een geluksbandje die hij om onze polsen bevestigde. Heel bijzonder. De jonge monniken zaten ons van een afstandje aan te gapen. 

Wij vervolgden onze weg door de prachtige bergen ten westen van Chiang Mai, Doi Inthanon. Op een gegeven moment stopte de auto in the middle of nowhere en begonnen we aan onze mini-trekking door de bergen waar de Hmong en Karen wonen. Na een half uurtje lopen (zeg maar gerust zweten want het is vandaag wel heel warm met die zon erbij en een luchtvochtigheid van 80%) kwamen we bij een watervalletje. Mooi, maar niet aantrekkelijk genoeg om onze bezwete lichamen erin te koelen in de wetenschap dat we daarna onze plakkleren weer aan moesten doen. Het leek ons verstandiger om door te lopen. Al klimmend en dalend kwamen we aan bij een klein Hmong-dorpje. Daar mochten we een kijkje nemen in de zeer primitieve huisjes, met een keukentje en bedden voor de gehele familie. Op een heel logische plek in het dorpje (dan moet je voorstellen dat er 2 huizen staan) stond een bord met daarop de tekst dat je voor 10 baht 3 keer met een kruisboog op een schijf mocht schieten. Dat hebben we natuurlijk gedaan, samen met de gids en wij deden het beter. De kruisboog wordt door de Hmong nog gebruikt om te jagen.

Vervolgens weer verder en nu viel het ons weer op dat onze gids steeds de weg kwijt was. Hij is zelf een Karen en kent het gebied zou je zeggen goed. Maar een ieder die hij tegenkwam hield hij even aan om vervolgens de weg te vragen. Maar zodra we in een dorpje kwamen leek het alsof iedereen onze gids kende. Heel raar. Enfin, hij wist ons naar het Karen-dorpje te brengen en daar hebben we nog een aantal zeer authentieke Karen-vrouwen ontmoet, zelfs nog één die een opiumpijpje rookte. Toen ik hier in 1991 was zat de gehele bergbevolking nog aan de opium maar inmiddels is dat aardig aan banden gelegd. De etnische minderheden als de Hmong en Karen komen oorspronkelijk uit Birma (Myanmar), Laos, Thailand en China. Tot voor kort trokken ze vrij de grenzen over omdat zij de landsgrenzen niet respecteren. Maar dat is nu niet meer mogelijk, de Thaise overheid staat niet meer toe dat ze vrij over de grens gaan. Gevolg is dat zij in plaats van een trekkend volk nu een vaste vestigingsplaats hebben. Dat zie je ook aan de huizen, voorheen werden de huizen van bamboe gemaakt, die hielden het een paar jaar en dan trok men weer verder. Nu ze vaste bewoners zijn geworden bouwen ze sterkere huizen van teakhout. Langs diverse olifantenkampen gelopen, zeer kleinschalig. Bijna alle kampen hebben inmiddels een verbod om met/op de olifanten te rijden, heel goed.

Van een Karen-vrouwtje mocht Nori het traditionele weven uitproberen. Omdat hier maar weinig toeristen komen en wij vandaag de enige 2 waren met een Karen-gids lukte het ons om goed contact te maken met de wat schuwe bevolking. 

Het was inmiddels half 2, dus tijd voor een lunch in het lokale restaurantje. Heel primitief maar ooh wat hebben we lekker gegeten. Tom Yam Kaa (kippensoep met rijst), groenten en een omeletje én ananas toe.

Na de lunch zijn we teruggereden naar het hotel alwaar we om 4 uur aankwamen. Een duik in het zwembad genomen, heerlijk vooral ook omdat we het zwembad helemaal voor onszelf hadden. Om 6 uur hebben we de tuktuk-selfservice van ons hotel naar de stad genomen. Ook nu waren we weer de enigen. Het is na de drukte van de eerste week hier verbazingwekkend rustig terwijl Chiang Mai toch bekend staat als één van de meest toeristische plaatsen. Op zaterdag vindt één van de nachtmarkten plaats. Daar is het ’s avonds wel heel druk. Natuurlijk van alles gekocht, kleding, kussentjes, souvenirtjes. En toen wilden we een massagesalon opzoeken. Maar als je die echt wilt, vind je er natuurlijk geen. 

En zo kwamen we onverwacht bij de zilveren tempel uit, Wat Sri Suphan. Het was inmiddels donker en de zeer bijzondere tempel werd prachtig in het wisselende licht gezet, groen, paars, blauw, rood, roze ….. Binnen waren jonge monniken aan het bidden en zingen. Vrouwen worden er niet toegelaten (tja die menstrueren en dat mag niet!), dus ben ik alleen de tempel binnen geweest en heb ik een tijdje geknield zitten luisteren naar het gezang. Eenmaal weer buiten werden we erop geattendeerd dat een plechtigheid aanstaande was. We moesten daartoe kaarsen voorzien van onze naam en geboortedatum en na wat geprevel van een minuut of 10 door een monnik moesten we onze kaarsen zetten bij een afbeelding van onze Chinese dierenriem, Nori is een slang (ja, verder niet op reageren!) en ik een haan (nee, doe ook maar niet!). Wederom heel bijzonder. 

En toen hadden we honger, maar omdat in de buurt niets te vinden was, althans wat niet het daglicht kon verdragen, hebben we een tuktuk genomen naar het  gedeelte waar we wisten dat er eettentjes zijn. En ja, we hebben heerlijk midden op straat, op plastic stoeltjes Thais gegeten. Met uitzicht op een massagesalon, jullie begrijpen het al, we hebben de dag afgesloten met een olie-massage van 2 uur. Heerlijk na deze toch wel vermoeiende dag. Het liep inmiddels tegen elven en de eigenaresse zei ons dat het misschien wel moeilijk zou worden om nog een tuktuk te vinden. Dus blijkbaar niets van een zaterdagavond nachtleven in Chiang Mai. Mochten we geen tuktuk vinden, dan zou zijn ons wel naar het hotel brengen. Wat zijn de mensen hier toch lief. Maar binnen no time hadden we een tuktuk te pakken. Het is nu al over twaalf uur. We gaan slapen want morgen gaat om kwart over 6 alweer het wekkertje.

Liefs Nori & Fred

Real Thai Cooking

Vanmorgen werden we om half 9 opgehaald door the Chiang Mai Thai Cooking school. Wij waren de laatste die werden opgehaald. In het busje zaten al 2 Chinezen, 1 Belg, 1 Fransoos en 2 Duitsers en wij dan, ik hoor jullie al zeggen: “ken je die mop van die 2 Chinezen…….”, haha, wij gingen dus koken met z’n allen. 

Na een half uurtje de 1e stop bij de markt. Daar een uitgebreide rondleiding en uitleg gekregen over alle verschillende ingrediënten voor bijvoorbeeld een curry. Ook gezien dat de vis heel erg vers is. Zo zwemt de vis nog rond in een aquarium (nou ja, zwemmen) en zo heeft ie een flinke tik op z’n kop te pakken, flappert nog wat met z’n staart en weg is ie…….

Daarna naar de boerderij van de kookschool. Eerst allemaal een kopje lemongrass tea of een glaasje water. Nog wat uitleg over de dag en dan allemaal een schort voor en een soort van sombrero op want we gingen eerst door de tuin lopen om daar ook weer uitleg te krijgen over veel van de ingrediënten die we gaan gebruiken. Leuk hoor om te zien hoe de lemongrass groeit en van welke delen er dan thee wordt gemaakt en welke delen er in de curry gaan. Hier hebben zij weer hele andere soorten eggplant, die wij aubergine noemen, maar die hier er totaal niet op lijken, kleine gele bolletjes en dus niet die mooie diep paarse grote dingen. Ze hebben zelf een eggplant die op een grote erwt lijkt en die uitsluitend voor de smaak bedoeld is, want wanneer je die zou eten is ie heel erg bitter (oftewel niet te haggelen).

We zijn begonnen met het maken van de currypasta, Fred de groene en ik de rode. Een currypasta bestaat uit 7 basis ingrediënten: knoflook, lemongrass, galanga, Thai ginseng, sjalot en een stukje van de schil van de limoen. Het verschil tussen de verschillende pasta’s zit hem met name is het gebruik van de kleur pepers en voor de gele currypasta nog het gebruik van kerriepoeder. Dan volgen nog ingrediënten als kummel en koriander, zout, enz. Na dat we dit heel goed in de vijzel hadden bewerkt en de goedkeuring hadden gekregen van AE, die ons deze dag begeleidde, mochten we het in een bakje doen en afdekken omdat wij eerst de Tom Yang Kung (Fred) en de Tom Kaa Gai (ik) gingen maken. Heerlijke spicy soepjes. Het verschil tussen de beide soepjes zat hem in het gebruik van kokosmelk.  

Nadat we ons soepje hebben opgegeten, zijn we aan de voorbereidingen voor de Thaise loempiaatjes  (Poh Piah Tod) begonnen. Appeltje, eitje als je weet hoe je die dingen moet maken en ik altijd maar denken dat het zo ingewikkeld is. Nu moesten we er twee maken en gezien het menu heb ik er maar 1 opgegeten, niet omdat het niet lekker was, maar omdat ik ook van de rest wilde genieten, dus ik heb mijn tweede loempia weggegeven aan 1 van de dames die voor ons de afwas deed en die at hem glunderend op. Ook de sweet chilisaus die je normaal uit de fles erbij doet, hebben we vandaag zelf gemaakt en ook hiervoor geldt weer, als je weet hoe het moet is het “piece of cake”. Na de loempiaatjes maakt AE er nog een papaja salade bij (Somtam), ook weer erg lekker.

Nadat we dit weer hadden opgepeuzeld gingen we dan aan de curry werken….. voor Fred moest het groene curry met kip worden (Kaeng Kiao Waan Gai) en voor mij de rode curry met kip (Kaeng Phed Gai), zo dus als je ooit bij de Thai gaat eten dan ken je alvast wat gerechten. Nadat de curry klaar was, moesten we deze afdekken en aan de gebakken kip met cashewnoten  (Gai Phad Met Mamuang Him Mapaan) beginnen. Pas nadat dit allemaal klaar was, mochten we het naar de grote tafel brengen en opeten.Inmiddels zaten onze buikjes toch wel erg vol, maar we moesten nog aan het nagerecht beginnen: blauwe plakrijst met mango. Nu zeg je waarschijnlijk: “blauw”????? daar zal dan wel kleurstof aan te pas komen, maar niets is minder waar. AE had een paar bloemen uit de tuin geplukt, sorry die naam ben ik vergeten op te schrijven, maar ze lijken een beetje op lelies, en die heeft ze gekookt met kokosmelk net zolang totdat de melk blauw kleurde. Daarna de bloemen eruit en wij konden het verder gaan verwerken. Plakrijst, palmsuiker, snufje zout en roeren maar. Dan op het bord waar de gesneden mango al op lag en verder afwerken met nog wat kokoscream en bloemetjes. Het was erg lekker, maar daarna kon niemand ook nog maar pap zeggen. 

Na dit alles was het tijd om afscheid te nemen en terug naar ons hotel te gaan. Veel hebben we daarna niet meer gedaan, we konden het zelfs niet meer opbrengen om nog ergens een hapje te gaan eten. Dus lekker een cocktail in de bar van het hotel genomen en naar de kamer: uitbuiken!

Liefs en tot morgen,

Fred & Nori