druk bezig in Pokara

Dacht ik toch echt dat we deze laatste week rustig aan zouden doen., nou niets is minder waar...... Zoals we jullie al hadden laten weten zijn we op 9 november om 4 uur opgestaan voor de zonsopgang in Sarangot, bleekdaar een klim van drie kwartier aan vooraf te gaan voordat wij van 900 meter naar ruim 1.500 meter gestegen waren, Zwetend als een stelletje otters kwamen we boven. Sunrise viel wat tegen omdat het wat bewolkt was en we daardoor de Himalaya niet konden zien. Helaa..... Toch mooie plaatjes kunnen makenvan een opkomend zonnetje.

Terug naar het hotel, ontbeten en toen weer met de taxi naar Devi Fall's waar we over glibberige paden moesten afdalendoor grotten enz. nog een aantal bezienswaardigheden zoals tempels want die hadden we nog niet genoeg gezien waarbij we ook weer moesten klimmen. Tegen de middag vonden we het genoeg en hebben wij ons op een ligbed aan het zwembad gestort en zijn daar ook niet meer afgekomen.

's-avonds Pokhara in en 'genoten' van de Nepalese muziek en dans. Heerlijk Indiaas gegeten in een prachtig aangelegde tuin met uitzicht op het meer.

10 november:

Uitgeslapen... tot half 9, daarna ontbeten en Fred was zo slim om eens op de tickets van de Greenliner te kijken hoe laat we ook alweer terug moesten, bleek daar een fout op te staan dat we niet op 11 november hier uit Pokhara naar Kathmandu zouden gaan, maar op 12 november een dag later dus.....

Wij mountainbikes gehuurd, want ja al dat stilzitten...... naar het kantoor van de Greenliner, bleek het allemaal snel op te kunnen worden gelost en gaan we (als het goed is) morgen met de Greenliner weer terug naar Kathmandu en verblijven we nog twee nachten in het Shanker hotel.

Daarna weer een rot-eind omhoog gefietst, ik had het op een gegeven moment wel gezien en ben even een stuk gaan lopen, terwijl Fred vrolijk (vaak aan de verkeerde kant van de weg) doorfietste.

Wat denken jullie? Waren we eindelijk op de plaats waar hij heen wilde......... bleek het gewoon het tempelcomplex te zijn waar we gisteren ook al geweest waren maar dan met een taxi! Jullie begrijpen dat ik hem daar flink mee heb gepest...... haha

Hij heeft het daarna goed gemaakt door me mee te nemen naar de Fish Tail Lodge, waar we eerst met de veerpont heen moesten. Dit was echt een ouderwetse veerpont met een mannetje die aan een touw stond te trekken om naar de overkant te gaan.

Daar aangekomen bleek dit een super romantisch stekje te zijn waar we hebben genoten van momo's (ik leg nog wel een keer uit wat dat zijn), gefrituurde gamba's, vegetable pakoda's (ook die leg ik nog wel een keer uit) en kaasfrietjes. Hiervan dachten we dat het een soort cheesefingers waren, maar helaas.... gewoon slappe friet met wat gesmolten kaas erover. Natuurlijk een heerlijke Everest erbij en genieten van alle bootjes met inwoners volgeladen met de meest diverse spullen zoals hele grote takkenbossen of bladeren.

Daarna hebben we nog een stuk door de verschillende straatjes van Pokhara heen gefietst en hebben we de fietsen uiteindelijk weer ingeleverd. Als afsluiting nog een romantisch tochtje (met roeier) over het Phewa meer. Weer terug het internetcafé ingedoken om jullie weer wat foto's te laten zien en een update te geven.

Als het zo allemaal geuploaded is gaan we naar ons hotel, lekker douchen en dan maar weer eens eten, de wijntjes hier zijn ook niet te versmaden, dus ik denk dat we er vanavond ook maar weer eens een flesje tegenaan gooien.

Tot zover gisteren en vandaag maar weer,

Liefs Fred & Nori

Ik leef nog

Hallo hallo,

Na ruim 3 uur masseren vond ik het genoeg, heb de masseur daarvoor wel een knietje moeten geven, want die wist van geen ophouden!

Nek en rug zijn in ieder geval heeeel errug goed onder handen genomen door hem en hij vroeg zelfs of ik nog een keer terug kwam, want die nek baarde hem toch wel wat zorgen, jaja hij zal wel aan die roepies gedacht hebben en niet aan mijn arme nekkie.

Toch was het wel een belevenis, daar te liggen terwijl je weet dat Fred buiten naar zijn ipodje zit te luisteren en de bussen al toeterend en rook uitblazend langs rijden.....

Echt heel goed ontspannen is er dan niet bij kan ik jullie verzekeren, zeker niet wanneer je het gevoel hebt de masseur ook nog eens in de gaten te moeten houden (ik refereerde al eerder aan het knietje).

Genoeg over de kleine masseur. Het is hier heerlijk toeven, net lekker buiten gezeten en gegeten en wat denken jullie? Lopen we net door de straat hier, zien we ineens club AMSTERDAM!!!! Oke beetje jammer.......

Nu gaan we maar eens ons bed opzoeken, want ja morgen is het weer heeeeeeeel vroeg dag!

Liefs, Nori

Een dagje knippen en masseren in Pokhara

Ik zit nu in mijn uppie in een internetcafe. Nori ligt bij de masseur maar na een uur kwam de kapper mij vertellen dat hij nog een extra uurtje nodig heeft??? Nori zit blijkbaar dusdanig in de knoop dat hij er een avondprogramma van gaat maken.

Jullie zullen wel denken, wat zit die Fred uit zijn nek te l...... kapper, massage? Om een kort verhaal lang te maken. Het is hier 30 graden en ik was mijn inmiddels spontaan ontstane krullen wel zat. Voor de kou hoef ik het niet meer te laten groeien dus vanmorgen dacht ik ..... dat haar mot er af. Naast het hotel (inmiddels zijn we verhuisd van de suite in het Grand in een alleszins leuk maar centraal in het centrum gelegen hotel met zwembad en balkon met uitzicht op de Himalaya; dat gaat echt niet vervelen) is een barbershop dus ik dacht, ff knippen en dan sta ik binnen 10 minuten wel weer buiten. Nee dus, de kapper ging heel secuur aan de slag en heeft er volgens Nori een pittig koppie van gemaakt (zijn haar woorden, niet die van mij). Klaar dacht ik maar aangezien ik er nogal ongeschoren uitzag vond de barbier het nodig om naast het knippen mij ook te scheren. OK, de ouderwetse kapper doet dat altijd erg goed, geen probleem dus. Vervolgens liet hij mij een of ander flesje zien en hij vroeg of ik dat op mijn gezicht wilde. Ik denk, lekker after shave-je maar dat had ik dus mis. Het bleek de ouverture te zijn van een heel uur massage midden in de kapsalon. Nou moeten jullie je voorstellen dat een kapper hier een geheel open aangelegenheid is waarbij je meer het idee hebt op straat te worden geholpen dan in een zaak. Ik kreeg een volledige gezichtsmassage, met allerlei cremes, volgens mij ontbraken de komkommerschijfjes op mijn ogen ook niet, ik weet dat niet zeker want dat kon ik inmiddels allemaal al niet meer zien. Vervolgens kregen haar en nek een volledige beurt en zo te voelen was dat ook wel nodig. Klaar dacht ik daarna, nee dus. Moest vervolgens mijn hemd uitdoen en daarna kon ik mijn afritsbroek afritsen voor een volledige been en voetmassage. Op het moment dat ik dacht dat ik in Thailand was beland en hij ook nog ff de rest wilde masseren stopte hij toch en ging hij zijn zinnen zetten op Nori. Die was aanvankelijk wat terughoudend (ja dat kan zelfs Nori af en toe zijn!) want wat moet je als vrouw nu in een Nepalese mannenkapperzaak met een Nepalees van 1 meter 50??!! Toch wist onze vriend Nori over te halen en dat heeft ze geweten. Haar nek bleek zo gedraaid dat hij het wel een goed idee vond om Nori 's avonds nog eens onderhanden te nemen. Ik heb haar dus om half 6 bij de kapper afgeleverd en braaf het eerste uur met mijn IPod op voor de deur gezeten. Na een uur wachten kwam het ventje naar buiten met de mededeling dat hij nog wel een uur bezig zou zijn. Ik heb ff geverifieerd bij Nori of alles nog klopte. Naar haar zeggen had hij pas 1 been gedaan en haar rug??????

Jullie begrijpen, ik wacht daar niet verder op en ben een internetcafe ingevlucht. Het is nu kwart over 7 en nog geen spoor van Nori teruggevonden. Zal mij niet verbazen als ik straks een Sinead O'Connor terugkrijg in plaats van Nori.

Vandaag verder niet zo veel gedaan. Beetje relaxen wat hier heel goed kan. Pokhara ligt aan een meer en het is daar heerlijk vertoeven. Een trip morgen gereserveerd om de zonsopgang in een bergdorpje met zicht op het Anapurna-massief te kunnen zien. Daarvoor moeten we om 4 uur op!!! Ach, de laatste dagen waren al vakantie genoeg, dus morgen maar weer eens in de benen.

Het uploaden van de foto's neemt nogal wat tijd in beslag en die hebben we niet altijd. We zullen dat nog een keertje proberen.

Nou, dat was het wel weer zo'n beetje. Ga toch maar weer eens kijken of Nori inmiddels geknipt en geschoren is.

Groetjes van Fred.

Hotel Grande Pokhara

Hallo allemaal,

Vanmorgen zijn we om kwart voor 6 opgestaan. Snel wat ontbeten (voor zover dat gaat 's-Morgens vroeg). Om kwart voor 7 stond de taxi keurig klaar bij hotel Shanker om ons naar het busstation van de Greenliner te brengen. Ook heel onNepalees, deze vertrok precies op tijd....... Om half 8 dus al hotsend en klotsend in een super de luxe bus met airco en slaapstoelen richting Pokhara. Onderweg op mooie plaatsen gestopt voor een kopje koffie en de lunch.

De rit was echt heel mooi en weer een goed helder zicht op de Himmalaya, soms bijna onrealistisch mooi, alsof die bergen er gewoon even voor het zicht bij waren geplakt. Om ca. half 3 waren we op plaats van bestemming. Weer in zo'n mini taxi (ze gebruiken daar de Suzuki alto voor) 1 koffer op een soort van imperial boven op het dak en de andere op de passagiersstoel naast de bestuurder naar het Grande Hotel Pokara. Daar kregen we te horen dat ze ons een upgrade voor de kamer naar een suite hebben gegeven, of we dat erg vonden....... Aangekomen bij de kamer hebben wij ons ogen uitgekeken! Wat een enorme balzaal, een aparte woonkamer en dan ook nog een slaapkamer die ongeveer dezelfde afmetingen heeft. Al met al echt prachtig! Werd er daarna ook nog eens op de deur geklopt met de vraag of alles naar wens was en werd er ook nog eens vers fruit neergezet en heerlijke koekjes en chocolaatjes. Wat een verwennerij, ze weten hier wel hoe ze de gasten in de watten moeten leggen, jammer dat het maar voor 1 nacht is, want morgen moeten we weer naar een ander hotel.

Nadat we onze tas hadden uitgepakt zijn we lekker naar het zwembad gegaan en hebben daar een beetje liggen lezen. Daarna douchen en gaan eten in het restaurant van het hotel want eigenlijk hadden we even een soort van langzaam en doe maar even lui actie. Heerlijk gegeten, met maar weer eens een lekker flesje rode wijn erbij. Want dat was zo na Tibet wel heel lang geleden, vanwege de hoogte alleen maar water, cola en thee gedronken. Maar nu zitten we nog maar op zo'n 900 meter dus drinken kan weer ;-)

Verder voor vandaag even niet zoveel te melden. Ik ga even proberen of het gaat lukken foto's te plaatsen, dus ik zou zeggen tot de volgende keer maar weer.

Liefs Fred & Nori

Second time Kathmandu

Even van mijn kant nog een update van de afgelopen week in Tibet. Omdat we zo weinig van ons hebben kunnen laten horen, zijn een hoop details inmiddels vanwege alle indrukken een beetje op de achtergrond geraakt.. We proberen nu we wat meer rust in het programma hebben ingebouwd de laatste week weer wat van de indrukken terug te laten komen.

Wat me het meest is bijgebleven de afgelopen week is toch wel de 'beklimming' van de Mount Everest. Nori schreef dan wel dat het minus 5 graden was maar volgens een aantal gidsen was het op dat moment toch zeker minus 10 graden. De wandeling op grote hoogte ( ruim 5.000 meter) van het klooster van Rongbuk waar we overnachtten) naar het base camp van de Mount Everest zal me altijd bijblijven. Ik heb al veel gezien de laatste decennia maar dit vormt toch een van de hoogtepunten. We hebben natuurlijk enorm veel geluk gehad met het weer. Stralend onbewolkt weer met vrij uitzicht op de Mount Everest. Gedurende het jaar komt dat niet veel voor. We hebben weliswaar daarom bewust voor deze periode gekozen, maar het blijft toch altijd afwachten. Ik hoop dat de nog te plaatsen foto's jullie enigszins een beeld zullen geven van wat wij hebben gezien en meegemaakt. Om dan uiteindelijk aan te komen bij het basecamp na een vermoeiende zware tocht van 9 kilometer geeft een enorme kick. Het was met name bijzonder omdat het hoogseizoen per 20 oktober was afgelopen en het basecamp geheel verlaten was behalve wat zotte toeristen als wij die ook zo nodig in november nog een stukje de Mount Everest opmoesten.

Terug in het guesthouse van Rongbuk ben ik nog in mijn uppie naar buiten gegaan om de zonsondergang te bewonderen. Ik heb daar wel een kwartier staan blauwbekken in de zon maar het was de moeite waard.

Nu zijn we dus terug in Nepal en zijn we blij verrast met het feit dat hier momenteel het Nieuwjaarsfeest wordt gehouden genaamd Deepavali. Dat betekent dat de gehele stad wordt verlicht met lampjes en kaarsjes en allerlei prachtige mozaieken op straat worden gemaakt. Het is letterlijk en figuurlijk een feest om dat te zien en mee te maken. Het is een drukte van jewelste hier op straat, overvol met auto's en brommers en dat allemaal al toeterend in harmonie (maar niet heus).

Vandaag wel de zwaarste dag van het programma meegemaakt. Behalve het zware emotionele afscheid van de groep hebben we vanochtend en een deel van de middag eenzaam en alleen aan het zwembad moeten vertoeven. Een hels zwaar karwei bij 25 graden en zon. Bedankt alvast voor al het medeleven wat dit bij jullie oproept.

Morgen gelukkig weer een wat makkelijkere dag want dan gaan we al hobbelend 5 a 8 uur rijden met de streekbus naar Pokhara. Hiervoor moeten we om 6 uur opstaan maar dat doen we liever dan dat luie gedoe van vanmorgen waarbij we moesten uitslapen.

Nou, dat was het wel weer zo'n beetje. We zullen ongetwijfeld vanuit Pokhara de site kunnen bijwerken. Even voor jullie ongenoegen: het is daar momenteel 30 graden! Ja sorry, ik vind het ook niet fijn, het blijft erg veel lijden deze week.

We hopen zoals vaker gezegd daar de foto's op de site te kunnen gooien.

Voor nu alvast een ieder een gelukkig Nieuwjaar.

Liefs Nori & Fred.

Van Rongbuk naar Zhangmu en van daaruit weer naar Kathmandu

Weer om 5 uur opgestaan, nu om de tocht van Rongbuk naar Zhangmu te maken. Wat ik nog vergeet te melden is dat de sterrenhemel in Rongbuk echt super was! Al is het niet grappig om bij -5 's-nachts eruit te moeten om te plassen boven een niet verlicht Chinees gat.....

De rit naar Zhangmu was ook weer prachtig en ondertussen hebben we afscheid genomen van Tibet. Zhangmu doet al in niets meer denken aan Tibet en is gewoon een Chinese grensplaats waar je tijdens het eten flink wordt lastig gevallen door van die pipo's die je laatste geld wel willen wisselen voor Nepalees geld.

Hier hebben we eindelijk 's-avonds tijdens het eten een wijntje kunnen drinken omdat dit plaatsje nog maar op 2300 meter ligt. Het bleef echter niet bij 1 fles wijn, want we moesten vieren dat Jop en Iris gaan trouwen, Fred jarig was geweest, het de 28-jarige trouwdag van Mark en Nelleke was en dan Mark en Nori ook nog eens op dezelfde dag jarig zijn (rotsmoes) maar toch.... dit waren dus in totaal 4 flessen wijn! Heerlijk na al die weken cola en Yasmin thee en water!

Heerlijk geslapen! (zal wel aan de drank gelegen hebben).

Donderdag 4 november: we hoefden niet echt heel vroeg op, want we zaten al vlak bij de grens en die zou pas om 10 uur open gaan. De bus had echter wat problemen om er te komen omdat men met de weg bezig was, dit leverde wel leuke plaatjes en film op van onze aanwezige mannen die hebben geholpen bij het wegscheppen van het zand om de bus te laten passeren. Daarna een klein stukje verder met de bus, maar helaas weer heel veel opstopping en toen heeft de buschauffeur het maar opgegeven en ons eruit gesodemieterd en moesten we met onze bagage de laatste kilometer lopen richting grens. Bij de grens mocht ik bijna Nepal niet meer in omdat ik aan het filmen was hoe wij al lopend met onze bagage tussen de vrachtwagens door een stukje van de grens meenam. Dit vonden die Chinezen natuurlijk weer niet goed, een hoop consternatie!! Maar goed na het laten zien van de opnamen mocht ik dan toch de grens over.

Weer een heel stuk gereden en onderweg veranderde de vegetatie van helder, ruig en koud, naar prachtig groen en warm.

Nu dus in Kathmandu waar we in een mega luxe hotel met zwembad zijn gearriveerd en nu in een aggenibis internetcafeetje zitten te rammen op een bijna vergaan toetsenbord.

Nou luitjes heel veel groetjes vanuit dit warme Nepal en zodra we de kans krijgen plaatsen we de foto's.

Liefs, Fred & Nori

reacties en weer verder met onze reis

he he, eindelijk kunnen we eens wat van ons laten horen. We zijn weer terug in Nepal en daar is de verbinding toch iets beter dan in dat grote Tibet!!!!!!!

Allereerst natuurlijk allemaal super bedankt voor de reacties en felicitaties voor Fred en ja Sandra je hebt helemaal gelijk, hij is geen dag ouder geworden!! haha. En Koens!! Hij si geen 57 geworden, maar 40 volgens onze gids dan..... goed zum kotsen!!!!!! Denk dat die Shirab op mannen valt......

Maar nu weer even terug naar onze reis:

Na vele koude dagen met prachtig heldere dagenin Tibet zitten we nu weer te smelten in Nepal. Een internetcafe is hier erg moeilijk te vinden, maar toch gelukt, ik zit me nu helemaal klem te rammen op het toetsenbord en ondertussen geeft Fred aanwijzingen hoe het allemaal op te schrijven, nou dat valt niet mee hoor!

In Shigatse zijn we 's-avonds met een paar leden van de groep uit eten geweest voor Fred zijn verjaardag. Hij kreeg toen een lachende boedha met een dikke buik van hen om hem aan de vele gezellige etentjes waarbij we heerlijk hebben gegeten en veel hebben gelachen te laten denken. Was erg leuk!

De volgende dag zijn we om 9 uur vertrokken naar Sakya. Met de hele groep naar het klooster van Sakya geweest en weer met open mond alles bekeken. Daarna met zijn tweeen de heuvel beklommen waar weer een paar stupa's stonden en van waar we een prachtig uitzicht over Sakya hadden. Om half 7 stonden we met Iris, Jop, Nelleke en Mark op de stadswal om naar de zonsondergang te kijken. Hier was het berekoud! Maar gelukkig had het hotel daarop ingespeeld door electrische dekens op de bedden te leggen. Nou hebben wij dat natuurlijk niet nodig, want wij houden elkaar wel warm........

Op 2 november om 6 uur opgestaan want we hadden een lange reisdag voor de boeg! Het was nog super donker, dus eerst maar een tukje gedaan in de bus, al hotsend en klotsend! want dat wegdek in het Qomdanga Nature Park was niet best. Het was echter een spectaculair uitzicht toen het eenmaal licht was en de bergen met sneeuwtoppen waren echt wonderschoon om te zien! Op de Pang-La (5120 meter) was onze eerste echte stop en kennismaking met deze reusachtige bergen. Echt, je weet niet wat je ziet!

In Rongbuk zijn we gestopt en om daar te overnachten in het guesthouse van het klooster van Rongbuk. Snel spullen op de (koude) kamer gezet en ons thermo-ondergoed aangedaan om aan de 9 kilometer lange klim te beginnen naar het basecamp van de Mt Everest. Vooral het laatse stuk viel mij zeker zwaar vanwege de ijle lucht op die hoogte en al kreunend en steunend kwam ik boven. Fred had natuurlijk weer nergens last van en liep steeds vele meters voor me, ja zegt ie natuurlijk weer naast me hier: 40 he......

Maar hij was wel zo lief om de laatste 100 meter op me te wachten zodat we samen de top bereikten. Het uitzicht was echt zo ontzettend mooi en volgens onze gids had hij in lange tijd niet zulk mooi weer meegemaakt en zo helder! Met het maken van de foto's leek het soms wel alsof we bovenop de Mt. Everest zelf zaten, zo helder! We doen ons best om een dezer dagen foto's hiervan te plaatsen, maar voor nu gaat dat even niet lukken.

In het basecamp vroeg Jop aan Fred en mij of we hem even wilden filmen en fotograferen want hij ging iets doen.... dat bleek later het ten huwelijk vragen van Iris te zijn. Dat was natuurlijk wel heel speciaal om daar getuige van te mogen zijn.

's-avonds hebben we met zijn allen rond een kacheltje in de gastenkamer van het guesthouse wat gegeten, onze kleding stonk een uur in de wind, want de kachel werd verwarmd met ja daar is ie weer, gedroogde YAKstront! We hebben overigens wel heel goed geslapen onder 4 dekens, thermokleding en sokken aan, daar op die slaapzaal, jammer dat Mark en Nelleke lagen te snurken, maar verder......

Ik ga dit even versturen en dan zo weer verder met ons verhaal voordat ik straks weer opnieuw kan beginnen met typen.

Van Samye, via Gyantse naar Shigatse

Hallo allemaal,

Daar zijn we weer. Inderdaad een aantal dagen geen internet tot onze beschikking en nu zitten we bij de buren van ons hotel die zo lief waren ons even de beschikking over hun computer te geven. Een Commedore 64 is hier bijna modern bij, maar goed we kunnen jullie een berichtje sturen, dus je hoort ons niet klagen.....

Woensdag 27 oktober zijn we vroeg vertrokken vanuit Lhasa om op weg te gaan naar Samye. We mochten alleen een dagrugzakje mee want we zouden overnachten op slaapzalen van 4 personen in het guesthouse van het klooster van Samye. De overige bagage moest in de bus blijven. De tocht over de rivier de Yarlung Zangbo, was heel erg mooi. Wij hadden warme spullen meegenomen omdat we verwachten dat het erg koud zou zijn zo'n oversteek op ruim 3.500 meter, maar het tegendeel bleek waar en Fred heeft zelfs languit tegen de bagage op de voorplecht van de veerboot liggen zonnen (alsof hij nog niet bruin genoeg is). Samye was een heel authentiek plaatsje waar we ook weer vele mooie foto's hebben gemaakt.

Op vrijdag zijn we vanuit Samye naar Gyantse vertrokken, natuurlijk eerst weer de oversteek met de boot, ook nu weer niet al te koud, maar een stuk kouder dan de oversteek midden op de dag. Vandaag stonden er twee hoge passen op het programma;de eerste was de Khamba-la (4.794 meter hoog) de tweede pas was de Karo-La (5.045 meter hoog), dat leverde heel even wat ademhalingsaanpassingen op, maar gelukkig begint het lijf er al behoorlijk aan te wennen en zijn we ook weer snel aangepast. De aanblik van het Yamdrok Tso meer, oftewel het heilige meer in de vorm van de scharen van een schorpioen leverde echt super mooie plaatjes op! Echt bijna onbeschrijfelijk mooi om te zien! Ook de stop op de tweede pas om plaatjes te schieten van de Nojin Gangzang gletscher was geweldig!

In Gyantse hadden we de rest van de zaterdagochtend vrij omdat we 's-middags pas om half 3 zouden vertrekken naar Shigatse. Lekker ontbeten in 1 van de restaurantjes van Gyantse en daarna de burcht beklommen. Toen we op een meter of 20 van de top waren, kwamen er ineens een stel van die rare Chinezen die wilden dat we een ticket voor het beklimmen van die burcht zouden kopen! Alsof zij naar boven moesten klimmen.......

Na deze beklimming eerst naar het klooster van Gyantse wat op zich een mooi klooster was, maar wij waren beiden meer onder indruk van de stupa dieervoor stond. Daarna ook nog door het oude stadsdeel gelopen en waar we werden binnen gevraagd voor de thee. Ik kreeg meteen de baby op schoot gedumpt en moeders ging rennen om ons van thee te voorzien. Echt heel lief allemaal en het leverde natuurlijk allemaal weer mooie foto's op.

's-middags dus weer door naar Shigatse, waar we nu zitten. Het stadje valt op zich wat tegen, ook hier hebben die Han-Chinezen al heel veel verknald. Toch een mooi klooster gezien vandaag, maar ook daar binnen al commerciele prijzen als het gaat om het maken van een foto of een videootje. Daar durven ze maar liefst 180 euries voor te vragen! Nou mooi niet.....

Het eten bevalt ons hier erg goed, we gaan vaak met zijn zessen ergens eten en bestellen dan zo'n beetje de hele kaart (volgens Fred dan), maar ja, alles gaat op en soms bestellen we daarna nog wat bij, het is dan ook allemaal zo lekker.... Fred is helemaal om als het gaat om de Yak, want het is nu toch wel zo'n beetje zijn favoriete dier (haha).

Nou luitjes ik ga weer stoppen en hoop natuurlijk op vele reacties, want die zijn voor ons hier altijd erg leuk om te lezen.

Heel veel groetjes van

Fred & Nori