van Dharamsala naar Amritsar

Opgestaan om half 7, vertrek om 8 uur voor een busrit van 6 uur naar de grootste stad in Punjab: Amritsar. We merken duidelijk dat we nu afzakken naar “zeeniveau” want het wordt als maar warmer en vochtiger. We reizen door een tropische, jungle-achtige natuur met veel watervallen. In de bus is het redelijk vol te houden met het hoofd half buiten het raam, maar bij het afzetten van mijn zonnebril barst Nori in lachen uit want mijn hele gezicht is zwart van de vuiligheid. Ook ‘this is incredible India”.

Om 2 uur in de middag rijden we voor het hotel Mango Suites aan de drukke Albert Road. Van buiten ziet het er weer niet uit en ze zijn druk bezig met verbouwingen in de lobby. De kamer is echter zeer ruim, schoon en oohhh wat lekker ….. de airco staat al voor ons aan.

Veel tijd hebben we echter niet om even te acclimatiseren want er staat ons nog een druk programma te wachten. We lunchen in het hotel, erg lekkere Indiase keuken en daarna vertrekken we in een klein busje in de zinderende hitte naar de Waga Border, de grens met Pakistan voor de dagelijkse ceremoniële sluiting van de grenspost. De rit duurt circa 45 minuten en we plakken aan alle kanten. Het is een graad of 42 en de luchtvochtigheid is boven de 80%. Heerlijk zo’n sauna, haha.

We mogen bijna niets meenemen, dus camera, flesje water en onze regencapes in de hand meegevoerd want de lucht is dreigend. In grote groepen worden we langzaam naar de grenspost gedirigeerd. In kleinere groepjes mogen we steeds een stukje verder naar de volgende slagboom. De stemming is uitgelaten. Veel Indiërs zwaaien met vlaggen, hebben de Indiase vlag op hun gezicht getekend en zingen. De controles zijn uitgebreid, vrouwen en mannen worden gescheiden. Bij één van de controles moet ik hemel en aarde bewegen dat ik de regencapes mag behouden, want dat plastic meenemen vinden ze gevaarlijk?? Het lukt me ze te overreden dat ik toch echt geen kwade bedoelingen met het plastic heb. Vervolgens komen we, ja werkelijk waar, in een soort stadion terecht met tribunes. Deze is gelegen tussen de twee grensposten van India en Pakistan en aan Pakistaanse zijde zien we hetzelfde. Daartussen is een hek geplaatst dat fungeert als grens. De Indiase en Pakistaanse vlaggen wapperen en aan de Indiase zijde hangt een groot portret van Gandhi. Het Pakistaanse portret herken ik niet. Ondertussen schalt uit de enorme boxen loeiharde Indiase muziek en rennen Indiase mensen met vlaggen heen en weer. Meisjes dansen op straat, sommige mannen gaan volledig uit hun dak. Het is een waanzinnig tafereel om te aanschouwen. En dat allemaal omdat India en Pakistan op een aantal punten niet door één deur kunnen, onder meer vanwege de Kasjmir-kwestie. Leden van de grensbeveiliging met een enorme rode kam op hun hoofddeksel en broeken met te hoog water staan te controleren. Veel zijn Sikh en hebben mooie baarden en snorren. Aan de ene kant is het een mooi gezicht, aan de andere kant is het te zot voor woorden. Maar dan moet het ergste nog komen. Als de ceremonie echt begint, beginnen de militairen opeens heen en weer te rennen. Sommigen doen denken aan snelwandelaars, anderen halen acrobatieke hoogstandjes uit waarbij de benen in de lucht worden gegooid en de hoofdkammen worden geraakt. Het is echt om te lachen. Sommigen moeten er zelf om lachen. Het publiek vindt het hilarisch en gilt en klapt. Aan Pakistaanse zijde gebeurt zo’n beetje hetzelfde maar dat kunnen we moeilijker zien. Uiteindelijk wordt om 7 uur de grens officieel gesloten voor de nacht. Als laatste zie ik dat de Indiase en Pakistaanse grenswachters wat huppelen en springen, elkaar in een rap tempo de hand schudden en dan wordt in één klap de poort dichtgesmeten. En dat allemaal in een fractie van een seconde. Meesterlijk. Wat een lachwekkende vertoning maar zeer leuk om mee te maken.

Na de ceremonie druipen we letterlijk en figuurlijk af. De hitte is afmattend en we hebben geen draad meer droog aan ons lijf. We verlangen naar een verkoelende douche maar we gaan eerst in Amritsar zelf wat eten. Dat doen we in Crystal Palace midden in het drukke centrum. Tuktuks, riksja’s, vuil, armoe, kruiden, stank en kleuren, kortom het gehele pallet van India gaat aan ons voorbij.

Het eten is heerlijk en ja, het bier smaakt goddelijk. Het lidmaatschap van de Blauwe Knoop hebben we opgezegd. En ooh wat is die airco in het restaurant een zegening.

Moe en voldaan, maar vooral vies nemen we na het eten een tuktuk naar ons hotel en storten we ons onder een heerlijke douche.

Welterusten,

Weer in Nederland

Hallo allemaal,

Na een lange reis, zijn we goed aangekomen in ons eigen kikkerlandje. Wat een tegenvaller is hier het weer........ alle regen die we in de afgelopen 5 weken niet gezien hebben, is nu zo'n beetje gevallen.......

De wasmachine draait weer op volle toeren! Maar dat mag de pret over de afgelopen reis niet drukken. Wat een prachtige reis is het geweest! We hebben echt genoten van alles wat we hebben gezien, gehoord, geroken en geproefd.

We zullen zo nog even wat foto's uploaden, zodat jullie kunnen meegenieten.

Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes die wij hebben ontvangen en we zeggen hierbij: 'tot de volgende keer'.

Liefs,

Fred & Nori

laatste bericht uit Sengiggi

Goedesmorgens,

Tja, vandaag is het dan echt zover....... Koffers weer ingepakt, laatste keer ontbijt, nog even een uurtje aan het zwembad en om 11.00 uur worden wij dan opgehaald. Ca. anderhalf uur rijden naar de nieuwe luchthaven van Lombok, Praya. 2 uur vliegen naar Jakarta en dan 5 uur wachten op de volgende vlucht naar Amsterdam met nog een tussenstop in Dubai. Als alles goed is, landen we dan zaterdagochtend om 9.30 uur op Schiphol.

Gisteren hebben we het nog even heerlijk rustig aangedaan. Alleen wat gezwommen en om 15.00 uur de shuttle naar het centrum genomen. Daar naar de massage geweest en we zijn weer twee uur flink te grazen genomen door die kleine dametjes....... Alle spieren zijn weer wakker dus we kunnen weer soepeltjes het vliegtuig in.......

Nou mensen dit was het dan weer, ons volgende en voorlopig laatste up-date zal vanuit ons eigen kikkerlandje zijn.

Groetjes,

Fred & Nori

Sengiggi 4

Selamat Malan,

We hebben het vandaag maar weer eens rustig gehouden ;-)

Beetje aan het zwembad gelegen en om 15.00 uur het shuttlebusje van het hotel naar het centrum genomen. Een beetje rondgelopen en uiteindelijk bij een leuk shopje terecht gekomen, waar we hele leuke souvenirs hebben gekocht. Daarna naar 'ons' stekkie op het strand, de Sunset-bar gelopen en neergestreken. Weer genoten van diverse heerlijke cocktails. De sunset was dit keer niet zo heel erg mooi en we zijn dat ook blij dat we al hele mooie zonsondergangen gezien hebben zo boven de Gunung Agun.

Nu zijn we weer terug in het hotel en genieten van een lekker kopje groene thee en dan gaan we maar weer eens slapen, want het was zo'n vermoeiende dag ;-)

Haha, fijne avond allemaal in Nederland en tot morgen!

Xx Fred & Nori

Sengiggi 3

Goedenavond allemaal,

voor de trouwe lezers, hier weer een verslag van de onze dag van vandaag:

Vanmorgen zijn we met de taxi op pad gegaan. Eerst naar Rembitan een traditioneel Sasak-dorp waar de rijstschuren (Lumbung) het beeld domineren. Daar een rondleiding gekregen van een Indische jongen, die ook heel goed Nederlands sprak. Om de bevolking te steunen in de coöperatie van het dorpje een paar mooie houten beeldjes gekocht.

Toen doorgereden naar Sade, ook weer een traditioneel Sasak-dorp, alleen groter dan Rembitan. Hier stonden nog meer rijstschuren dan in Rembitan.

Verder doorgereden naar het aan de zuidkust gelegen Kuta, waar we heerlijk in een hutje op palen genoten hebben van het uitzicht op een azuurblauwe zee onder het genot van een Bintang en springrolls...... De plaatselijke jeugd vond het ook erg leuk om bij ons te zitten en hun Engels met ons te oefenen. Dat leverde natuurlijk weer grappige plaatjes op. Zeker toen Fred ook nog eens het traditionele hoofddeksel van één van de jongentjes op moest zetten en ermee op de foto moest.

Het laatste wat we vandaag hebben aangedaan, was de kustplaats Tanjung Aan, met zijn witte stranden. Daar een wandeling gemaakt over het witte strand en mooie plaatjes geschoten van de plaatselijke bevolking die daar in de azuurblauwe zee aan het spartelen waren. Zowel kinderen als volwassenen wilden maar wat graag op de foto.

Toen we terug in ons hotel waren zijn we nog even de andere kant op gelopen langs het zwarte strand. Wat een enorme tegenstelling is dat hier. Zo zwart als het zand hier is...... we zijn alleen maar locals tegen gekomen.... De een nog liever en nog leergieriger dan de ander. De moslimmeisjes vroegen mij de oren van het hoofd en vroegen of ik hen een plezier wilde doen door een foto van hen te maken. Nou dat wilden wij natuurlijk wel. Ik heb ook nog een foto van hen met Fred samen gemaakt en toen stonden er ineens een stuk of 8 mensen op de foto in plaats van drie.... Waar die nou ineens allemaal vandaan kwamen????

Na onze wandeling nog even gezwommen in het zwembad van het hotel en een cocktail genuttigd aan de poolbar. Toen een lekker warm bad genomen want we hadden het toch wel koud gekregen van het hangen in het water terwijl de zon al onder was. Maar de barman had ook zoveel te vertellen dat wij hem niet wilde onderbreken.

Nu zitten we in het restaurant van het hotel omdat we geen zin meer hebben om nog de straat op te gaan. Als we straks gegeten hebben gaan we lekker languit op bed, genieten van ons boek en de beentjes even rust geven die vandaag toch weer de nodige kilometers hebben gelopen.

Tot mails allemaal,

Xxx Fred & Nori

Sengiggi 2

Hallo allemaal,

Wat gaat de tijd hier toch ongelooflijk snel! Vanmorgen waren we om 7 uur alweer ons bedje uit. Op ons gemak ontbeten en daarna aan het zwembad liggen luieren. Om 13.00 uur werden we bij de massage verwacht en daar zijn we allebei stevig onder handen genomen. Na de massage nog een soort van klei-scrub en toen zouden we nog een milk-bath krijgen. Wat schetste onze verbazing, toen bleek dat we samen in een bad vol met hibiscus en andere bloemen moesten, nou dat wilden wij natuurlijk wel

Daarna nog even aan het zwembad gelegen met een Mai Tai, een heerlijk frisse cocktail.... Toen hebben we toch maar besloten om ons lijf een klein beetje in beweging te zetten en zijn we, nadat we ons hadden omgekleed, lopend naar het centrum gegaan. Daar langs het strand gelopen om vervolgens tot de conclusie te komen dat ons tentje van gisteren toch het leukste was.....

Weer een lekkere cocktail genomen en weer genoten van een prachtige zonsondergang.

Nu is het hier alweer 20.20 uur en gaan we maar eens eten. Morgen staan we voor de verandering weer eens vroeg op en gaan we met een privé-chauffeur het zuiden en midden van het eiland verkennen.

Liefs,

Fred & Nori

Sengiggi

Hallo daar zijn we weer,

Vandaag is het Idul Fitri, oftewel het Suikerfeest, eind van de Ramadan. Alle moslims lopen in nieuwe kleren en het is feest met de hele familie en er wordt vooral veel gegeten...... Ook veel winkels zijn vandaag gesloten.

De planning was om vanmorgen om 9 uur van Gili Meno te vertrekken, maar door het Idul Fitri ging dat niet lukken. Er moest namelijk eerst nog gebeden worden (ik denk voor een veilige overtocht van die rare Nederlanders ;-)

De boten kwamen slechts een kwartiertje later, dus dat viel reuze mee, maar zenuwachtig dat diverse mensen uit de groep toch waren. Want stel je toch voor dat je je vliegtuig niet haalt wat smiddags om half 3 moet vertrekken.........

Nadat we veilig en wel aan de overkant waren, was het nog een half uurtje naar ons hotel, het Puri Saron, daar hebben ze ons er uitgegooid en wij hebben inwendig toch wel genoten van de wat jaloerse blikken die er werden gewisseld. Gelukkig waren er ook mensen in de groep die ons deze verlening van harte gunnen.Haha we zitten toch in een mooi hotel! Zo mooi hebben we het deze vakantie nog niet eerder gehad.

Nadat we vanmiddag lekker bij het zwembad hebben liggen lezen, zijn we om 17.00 uur met het gratis shuttle busje van het hotel naar het centrum van Sengiggi gegaan. In eerste instantie waren we wat teleurgesteld en hadden we zoiets van is dit nou dat mooie strand......, het was smal, maar vooral erg vervuild! Toch maar verder gelopen en toen werden we beloond met een prachtig breed strand, live muziek en vooral een gezellige bar met cocktails. Bij het genot van een paar heerlijke cocktails hebben we toen genoten van een prachtige zonsondergang op de gunung Agun op Bali. Na de cocktails ook gegeten met onze voetjes in het zand en een heerlijk flesje Hatten rosé.

De terugweg hebben we geheel in stijl van het eiland afgelegd, namelijk in een Ben Hur, die ze hier op Lombok weer Cidomo noemen..... Dat peerd ging overigens af en toe zo hard, dat we het idee hadden zo uit dat karretje te donderen......... Na aanwijzingen van de menner dat we iets verder naar voren moesten zitten ging het een stuk beter en zijn we veilig bij ons hotel aangekomen.

Nu zitten we heerlijk op onze eigen veranda met een lekker kopje thee te genieten van een zeer zwoele avond. Binnen draait de airco op volle toeren, dus het slapen zal ook niet al te moeilijk zijn.

Nou mensen tot gauw maar weer en voor nu slaap lekker,

Liefs,

Fred & Nori

16-18 augustus Gili Meno

Donderdag 16 augustus

Om 6 uur liep de wekker af omdat wij graag naar de zonsopgang wilde kijken. Aangekomen op het strand, bleek dat we de wekker toch nog een half uurtje eerder hadden moeten zetten. Het was wel aardig, maar niet echt heel mooi....Morgenochtend nog maar een keer proberen.

Verder hebben we vandaag niet zo heel veel gedaan. Lekker op een bedje aan het strand gelegen, een beetje geluncht, veel gelezen, het zout van ons afgespoeld onder de douche en nu weer languit in zo'n hutje op palen aan zee met een Mojito.

Straks maar eens een menukaart vragen en kijken wat we nu weer eens gaan eten ;-)

Vrijdag 17 augustus

Om half 6 vanochtend een nieuwe poging gewaagd om de zon op te zien komen. Dit keer was ie ook mooi, maar eigenlijk zijn we tot de conclusie gekomen dat ie gisteren minimaal net zo mooi was. Toch weer mooie plaatjes gemaakt, waarvan de facebookers al mee hebben kunnen genieten.

Nog even een uurtje terug naar bed en om kwart voor 8 liep de wekker weer af. Na het ontbijt met de glasbodemboot op pad om schildpadden te spotten en dat is gelukt! We hebben er zeker een stuk of 10 variërend van groot tot heel groot gezien. Een paar hebben we door de bodem van de boot kunnen zien en een aantal door ons eigen duikbrilletje. Fred heeft zelfs een poosje achter een schildpad aan kunnen zwemmen, zonder dat deze zoiets had, van wat is dat een rare vis die achter me aanzwemt. Prachtig om die dieren in het wild te zien zwemmen. Zo gracieus! Verder nog wat koraal gezien en weer veel verschillende vissen, maar dat was allemaal niet zo mooi als bij Komodo of bij Rinca.

Nadat we weer terug waren bij het hotel nog even heerlijk in zon gelegen tot aan de lunch. Na de lunch naar de schildpadjes hatchery, waar de kleine schildpadjes worden verzorgd totdat ze weer uitgezet kunnen worden in zee. Ik had het geluk dat er al een aantal zo ver waren en daarom mocht ik er eentje uitzetten. Natuurlijk moest deze ook een naam krijgen en we hebben hem Freddy the turtle genoemd.

Eerst wat foto's met het schattige beestje gemaakt en toen was het op Independence Day tijd voor de kleine Freddy om het ruime sop te kiezen. Hij zwaaide nog even gedag met zijn kleine pootje en ging toen op zoek naar zijn familie.

Ik vond het heel bijzonder om zo'n beestje in zee uit te mogen zetten en volgens de eigenaresse van de hatchery moet deze het zo goed als zeker gaan redden omdat hij groot genoeg is (ruim 6 maanden). In de hatchery zaten ook schildpadjes van zo'n twee dagen oud, die waren ook zo schattig om te zien, mooi oh, zo klein..... ik begrijp dat 80% daarvan voortijdig wordt opgegeten door meeuwen en andere roofvogels. Daarom hebben ze dit project in het leven geroepen om zo de schilpadstand in zee weer op een normaal peil te krijgen.

Nu zitten we weer bij Mallias en gaan zo weer een lekkere cocktail uitzoeken, dan maar weer eens bedenken wat we moeten gaan eten en verder gewoon heel erg genieten!

Zaterdag 18 augustus

Vandaag alweer de laatste dag hier op Gili Meno. Lekker een dagje luieren, een beetje zwemmen, zonnen en lezen. Nu even een gezond sapje in het restaurant van ons hotel. Vanavond met z'n allen bbqen op het stranden dan nemen wij afscheid van de groep die morgen allemaal naar Nederland vliegen en wij gaan ons dan opmaken voor onze laatste dagen op Lombok in Sengiggi.

Net nog even met Tonny en Jolanda nog een schildpadje in zee uitgezet: Tojo, deze kan mooi Freddy gezelschap houden ;-) Zij vonden het ook helemaal leuk om te doen en zo'n beestje de kans te geven om te overleven.

Nel, wat leuk dat je het allemaal voorleest aan Henk. Wij zouden zeggen wanneer je dit stuk Indonesië nog niet hebt gedaan, DOEN!!! Het is voor het grootste deel nog prachtig ongerept en je zult er zeker een hoop van toen herkennen (ik kan me nog herinneren toen ik bij de Makro werkte dat je er naar toe ging en hoe enthousiast je toen terugkwam).

Iedereen de groetjes vanuit dit prachtige eiland,

Liefs,

Fred & Nori