Amsterdam, Dubai, Jakarta, Denpassar, Sanur, (Bali)
Hallo Allemaal,
Na een lange vlucht van Amsterdam naar Jakarta met een tussenstop in Dubai, zijn we dan vanmiddag van Jakarta naar Denpassar gevlogen, daar nog best even een toer om de juiste taxi te vinden, want die van ons bleek al weg omdat hij dacht dat we een vertraging hadden.
Maareindelijk in ons hotel aangekomen, mooie kamer en super rustig hotel. Ze verwachten blijkbaar regen want bij de ingang staan al twee paraplu's klaar, ik hoop toch dat we ze niet nodig hebben ;-)
Heerlijk een duik genomen in het zwembad en daarna even op het gemak gedouched. Daarna naar het strand gelopen en een leuk eettentje opgezocht, waar we heerlijk met onze voetjes in het zand, sateetjes hebben gegeten. Flesje rosé erbij en onze avond was weer helemaal goed!
Nu nog even een kopje thee op onze eigen veranda/terras en dan gaan we ons bed eens opzoeken, want de luikjes vallen zo ondertussen behoorlijk dicht.
Groetjes voor nu even en morgen hopen we iets uitgebreider te zijn.
Welterusten!
Nog een weekje
Hallo allemaal,
Daar zijn we weer! De voorbereidingen zijn in volle gang. In huis liggen al de nodige spullen klaar, die we vooral niet vergeten moeten mee te nemen.
Afgelopen vrijdag weer naar de Indonesische ambassade geweest om onze paspoorten weer op te halen. Omdat we langer dan 30 dagen in Indonesië verblijven hebben we een visum nodig, daarna bij Yoho in Leiden nog de nodige spullen gekocht die we voor de reis nodig hebben, zoals o.a. een geïmpregneerde klamboe.
We zullen zo nog even de reis op ons profiel aanpassen, zodat jullie kunnen zien waar we van dag tot dag uithangen.
Wij hebben er in ieder geval heel veel zin in en hopen dat jullie weer massaal van jullie laten horen wanneer wij daar in hetverre Indonesië zitten.
Voor nu de groetjes en tot volgende week!
Liefs, Fred & Nori
Nu nog thuis
Hallo allemaal,
Op dit moment zijn we nog thuis en volop aan het werk. Er staan nog drukke dagen voor de boeg o.a. de diploma-uitreiking, een uitje met de examinatoren, klankbordgroepleden en het Horecateam van ROC Flevoland. Druk maar oh zo gezellig.
Ook Fred heeft het deze dagen nog lekker druk, maar daarna kunnen we des te meer genieten van de vakantie.
We starten op 23 juli met de vakantie en gaan dan eerst naar Bali, daar een aantal dagen bijkomen, voordat op vrijdag de groep zich bij ons voegt. Op zaterdag vliegen we dan met z'n allen naar Flores alwaar de rondreis echt gaat aanvangen. Wij hopen regelmatig internet te hebben zodat we jullie weer op de hoogte kunnen houden van een naar wij hopen oh zo mooie reis. Natuurlijk vinden wij het weer bijzonder leuk als jullie ons berichtjes sturen!
Liefs Fred & Nori
Weer thuis
Hallo lieve allemaal,
Héhe, het is gelukt hoor aan alle verhalen zijn de foto's toegevoegd..... de bestanden waren soms zo groot dat de computer er compleet vast van liep! Maarrrrrrr t is gelukt!
Wij zijn weer thuis na een onrustige terugvlucht (voor Nori dan), die heeft vrijwel de hele vlucht al kotsend en ..... doorgebracht. Bleek toch iets verkeerds gegeten te hebben, samen met Bertine en Wim die ook zo'n 'fijne' terugvlucht hebben gehad.
Aan de verhalen hebben we eigenlijk niet zoveel meer toe te voegen, wij zeggen daarom: allemaal bedankt voor jullie reacties! Het blijft superleuk om in den vreemde reacties van thuis te krijgen. Geniet lekker van de foto's en misschien krijgen jullie een goed beeld van al het moois wij hebben gezien.
Veel liefs en tot onze volgende reis!
Fred & Nori
Addis Ababa
Hallo allemaal,
Na een lange rit van circa 550 kilometer zijn we gisteren tegen een uur of 5 aangekomen op onze eindbestemming, Addis Ababa. Addis is de op 3 na hoogstgelegen hoofdstad in de wereld gelegen op zo'n 2.300 meter. Het klimaat is hier dan ook zeer aangenaam na de hitte van het zuiden.
We hebben onze intrek weer genomen in hetzelfde hotel als op de eerste dag, en we hebben zelfs dezelfde kamer. Alleen is inmiddels iemand in de kamer vermoord, want de bloedspatten hangen aan het plafond!!
Gisteravond zijn we naar een traditioneel Ethiopisch restaurant gegaan waar ook de traditionele dansen werden uitgevoerd. Heerlijk om met name de lokale bevolking uit hun dak te zien gaan met dansen. Voor hen een echt avondje uit. Ook wij hebben vrolijk meegedaan en het was ook heerlijk om te zien hoe de chagrijnen onder onze groep zich wederom niet konden aanpassen. Wij hebben in ieder geval genoten en het was een mooie afsluiting van een geweldige, indrukwekkende reis.
We zitten nu in het centrum van Addis en gaan zo meteen op zoek naar het ethnologisch museum, moet erg interessant zijn. daarna gaan we nog naar de Piazza, de oude Italiaanse wijk. We hebben de kamer aangehouden zodat we straks nog lekker kunnen douchen voordat we richting vliegveld gaan.
Als alles goed gaat zijn we dan morgenochtend weer in ons koude???? kikkerlandje.
Groetjes en liefs van Nori & Fred
Arba Minch
Hallo allemaal,
We zijn weer terug in Arba Minch, de uitvalsbasis voor het zuiden van Ethiopie. We hebben de afgelopen week dus de enerverende zuidelijke lus gemaakt langs de grenzen van Kenia, Oeganda en Zuid-Sudan. Het zuiden stond met name in het teken van de vele ethische minderheden. Van de Mursi met de schotellippen tot de Dorsi, Karo, Hamar, met de prachtige beschilderingen van het lichaam en de prachtige versierselen van goud, zilver maar ook van flessendopjes, horlogebandjes en allerlei andere zaken waar ze de prachtigste dingen van kunnen maken. Gecombineerd met dat prachtige Afrikaanse decor van savannes en bergen en de brandende bloedhete zon op ons koppie hebben we een geweldige week achter de rug. Het vraagt wel enig aanpassingsvermogen om goed met de verschillende tribes om te gaan en hen op hun waarden te waarderen. Zo zijn we bij de Hamar bij een bulljumping ceremonie geweest. Dit is een doorgaans 3-daags festijn waarbij huwbare jongens over 8 tot 20 stieren moeten rennen zonder te vallen en weer terug. Als ze dat goed volbrengen mogen ze een meisje huwen. Als hij valt ontvangt hij de hoon van en wordt hij uitgelachen door zijn stam en moet hij een jaar wachten voordat hij weer een poging mag doen. De vrouwen voeren ondertussen een dans met zang en gerinkel van bellen aan hun benen uit en worden vervolgens met een rietje door de springjongen (vergelijkbaar met de sprongdans van de masai) geslagen. De ruggen van de meisjes bloeden vervolgens als een rund en het is hun trots om aan de jongens te laten zien dat ze zonder een uiting van pijn alles doorstaan. dat toont hun dapperheid en verhoogt hun kansen op een huwelijk. Het kan raar gaan in de wereld.
We hebben 1 nacht overnacht op een campsite in het Mago Nationale Park aan de rivier. Onderweg hebben we een kok en hulpkok opgepikt en die hebben geweldig voor ons in de buschbusch gekookt met voorafje, hoofdgerecht en toetje. Onze tenten stonden in een klein cirkeltje en ondertussen sprongen de franjeaapjes in de bomen rondom onze tenten. Na het eten werd een kampvuur aangestoken en we hebben zo een tijdje in het pikkedonker onder een prachtige sterrenhemel genoten van de oerwoudgeluiden. Heerlijk geslapen in onze tentjes en de volgende ochtend bij het krieken van de dag weer op terwijl de baboonsons in de gaten hielden.
Na een korte wandeling door het park zijn we op weg gegaan naar de Mursi met de schoteltjeslippen. Iedereen kent de foto's denk ik wel van deze groep van nog maar slechts 1.000 mensen maar als je in werkelijkheid daar tegenover staat, sta je toch wel even raar te kijken. Een aantal uit onze groep hadden er wat moeite mee maar wie zijn wij om dit allemaal te veroordelen. Het levert in ieder geval fascinerende foto's op en we hebben ook het nodig kunnen filmen. Heel bijzonder, ook de manier waarop de vrouwen de schoteltjes uit de lip halen en vervolgens kijk je naar een enorm uitgerekte onderlip terwijl de ondertanden allemaal zijn getrokken. Dit gebeurt bij de vrouwen vanaf hun 20ste ongeveer. De onderlip wordt dan opengesneden en geleidelijk aan woden de voortanden getrokken. Het is niet makkelijk want daardoor kunnen de vrouwen alleen maar wat lispelen en kwijlen ze behoorlijk. Het klinkt zo allemaal erg vies maar in de entourage waarin je je dan bevindt valt alles wel op zijn plaats. We hopen de foto's zo snel mogelijk te plaatsen om iedereen een idee te geven.
Met het bezoek aan de Mursi is het programma eigenlijk zo goed als rond. Gisteren zijn we teruggereden naar de meer bewoonbare wereld van Jinka. Daar vielen we met onze neus in de boter want we kwamen precies aan op het moment dat het Timkat-festival op zijn hoogtepunt was. Het Timkat is het festival waarbij de doop van Jezus Christus in de Jordaan wordt herdacht. Alles gaat gepaard met een processie en veel getrommel gedans en de bekende yellen van de vrouwen, net zoals bij het Leddet-festival in Lailibela. Fascinerend om mee te maken.
Vandaag dus terug naar ons hotel in Arba Minch. Morgen hebben we een lange rit voor de boeg van meer dan 500 km naar Addis Ababa en dan hebben we maandag nog een hele dag om daar in de stad te verblijven. Maandagavond tegen middernacht vliegen we dan via Frankfurt terug naar Amsterdam.
Zo dat was het. We proberen in Addis de site nog bij te werken. Tot dan.
Groetjes en liefs Nori & Fred.
Jinka
Hallo allemaal,
Hier dan eindelijk bericht van ons. Bedankt voor alle ontroerende smssen, maar wij zaten niet in de gevarenzone, ik bedoel dus daar bij de Danakil-zoutvlakte, waar die toeristen zijn doodgeschoten.
Wij zaten daar zo'n 2000km vanaf, maar het bericht bereikte ons toch snel........
Wij zijn dus nu net terug uit de rimboe, nou we kunnen jullie verzekeren dat het met recht 'Groetjes uit de Rimboe was'.......... maar oh, wat was het allemaal mooi om te zien en nu we in Jinka een computer zagen en die lieve man eens even aankeken, was hij zelfs bereid om vanachter zijn computer vandaan te kruipen en ons de gelegenheid te geven om met het vaderland contact te leggen.....
Ik zal de arme man niet te lang van zijn werk afhouden en morgen beloven wij jullie wanneer we in Arba Minch terug zijn, een internetcaf'e op te zoeken en jullie van al onze belevenissen van de laatste dagen op de hoogte te stellen.
Na het lezen van het verhaal van Marjo over het zo mooie Almere, schoten ons spontaan de tranen in de rug en hebben we maar meteen een enkele reis Nederland geboekt (we beloven natuurlijk niet dat we dan weer heel lang blijven), maar wij willen dat mooie schouwspel van wind, water en zon wel eens met eigen ogen beleven.........
Meer dus morgen en voor nu even een dikke knuffel!
Liefs, Fred & Nori
Arba Minch
Hoi luitjes,
Bedankt voor alle reacties. We zijn al blij dat we zo af en toe kunnen internetten maar het uploaden van foto's zal niet lukken, daarvoor is het allemaal te langzaam. Ik zal zo hier en daar ook wel wat letters missen want ik moet steeds op het toetsenbord rammen.
We zijn dus aan de zuidelijke ronde begonnen en zijn gisteren voor 3 nachten in Arba Minch aangekomen. Prachtig gelegen hotel met een terras met uitzicht op de 2 meren Lake Abaya en Lake Chamo met daartussen de Bridge of God. Het is hier erg groen en bergachtig. Heerlijk om even in alle stilte bij te komen. Vanaf het terras kijken we op een stukje regenwoud, een van de weinigen inEthiopie. We rijden sinds gisteren in landcruisers en dat is na de bus toch even wat anders. Hebben al diverse malen door rivieren moeten ploeteren, dus we krijgen wel een idee dat in de regentijd de wegen onberijdbaar zijn.
Vanochtend zijn we de bergen in gereden om een van de minderheden te bezoeken, de Dorsi. Dezeethnische groep leeft op 2.900 meter hoogte in hutjesvan bamboe en bananenblad waarbij de hutjes de vorm hebben van een olifantenkop maar zonder de oren en de slurf. De huttenkunnen wel 9 meter hoog worden. Dat doen ze omdat termieten aan de onderkant de hutten afknabbelen en deze dus elk jaar lager en lager worden. Met9 meter heb je dus een aantal jaren te gaan. Om de zoveel tijd wordt dan de deuropening opnieuw uitgesneden. Heel bijzonder. We zijn nog naar een weekmarkt van de Dorsi geweest en hebben de hele tijd horden kinderen achter ons aan gehad die ons van alles wilden verkopen . We kregen ze niet weg. In een traditioneel dorp hebben we nog een dansvoorstelling bijgewoond waarbij de krijgers hun rituele dansen uitvoeren. Erg mooi om te zien maar het allerleukste was eigenlijk de zeer jonge kinderen die ook spontaan meedansten. Anders dan in het noorden waarbij de schouderpartijen worden gebruikt voor de dans worden hier de heupen gebruikt. Onderweg voeren de kinderen deze dans ook al uit als we met de jeeps voorbijrijden. Een erg schattig gezicht.
We hebben het tot nog toe droog gehouden, dus Ina en Herman, wij hopen dat dit ook zo blijft.
Morgen gaan we een boottocht over het meer maken (hippo's en krokodillen) en daarna gaan we een soort gamedrive houden over de savanne in de hoop dat we zebra's e.d. zien.
Ik ga weer stoppen want we moeten zo verder.
Groetjes en liefs, Nori & Fred
