Riung

Halo,

Nee, ik heb geen typfoutje gemaakt, maar zo schrijven ze hier hallo. Vandaag mochten we uitslapen en zijn we om 9 uur al lopend vertrokken naar de haven van Riung, nu moeten jullie niet denken dat het een enorme haven is, want dat is niet zo. Het bestaat eigenlijk alleen maar uit een grote steiger waar een stuk of 5 bootjes aan liggen. Die steiger is er een aantal jaren geleden wel neergelegd toen de Sail Indonesia hier werd gehouden. Waarom men toen voor zo'n klein dorpje als Riung heeft gekozen is mij niet helemaal duidelijk.

Daar aan die steiger dus op een bootje gestapt en als eerste naar een eilandje gevaren, waar we de Kalongs hebben zien hangen en vliegen (vliegende honden). Een prachtig gezicht om te zien. En wat een schattige koppies hebben die beestjes!

Daarna het eerste eilandje aangedaan, waar we heerlijk hebben gesnorkeld en ook genoten hebben van een vis barbecue die voor ons met de onderweg vers gevangen vis werd gemaakt. Echt smullen...... gelukkig houden wij van lekker eten.....

Na de lunch nog naar een ander eilandje hier gevaren in het natuurpark Pula Tutjuh Belas en daar ook weer heerlijk gesnorkeld. Prachtige vissen en koraal gezien.

Net ons even heerlijk opgefrist onder de lauwe douche en dan gaan we zo maar weer eens eten, want van al dat snorkelen krijg je toch best honger ;-)

Sampei Jumpa!

Fred & Nori

de drie kratermeren van de Kelimutu vulkaan

Vanmorgen zijn we om half 5 op pad gegaan voor een tocht naar de 3 kratermeren van de Kelimutu vulkaan. Ze hadden beloofd dat de zonsopgang boven de meren werkelijk spectaculair zou zijn, maar dat viel tegen, het was bewolkt, maar af en toe kwam dan toch de zon tevoorschijn en dan was het een prachtig gezicht, dus genoten hebben we toch wel. Er was zelfs gelegenheid om via een ander trapje te lopen en dan vlakbij de rand van zo'n kratermeer te komen, dat hebben we avontuurlijk als we zijn natuurlijk ook gedaan.

Toen het eenmaal licht was een mooie wandeling vanaf de vulkaan naar beneden gemaakt. Onderweg langs cacao,- bananen- en koffieplantages gelopen. Allemaal vriendelijke mensen en kinderen onderweg en wij maar roepen: slemat Pagi oftewel goedemorgen!

Onderaan gekomen stond ons nog een verrassing te wachten, want we moesten op handen en voeten over een 'bruggetje'wat wel bestond uit 5 bamboe palen die over de rivier waren gelegd...... gelukkig hebben we dat goed volbracht J

Terug naar ons hotel: de Kelimutu Crater Lakes Eco Lodge om snel de spullen te pakken en weer een lange reisdag tegemoet te gaan. Als jullie dit lezen, moeten jullie er dus bij denken dat het op dit moment pas 9.15 uur was en wij het gevoel hadden er al een hele dag op te hebben zitten. Het was een lange rit naar Riung met een hoop gehobbel en gebobbel..... maar nu zitten we dat in de missionarispost Pondok SVD Riung. Weer een keurige kamer met een eigen badkamer en zowaar een douche waar ook nog water (weliswaar alleen koud) uit komt!

Helaas was het verder te donker om nog maar iets van het dorpje te zien.

Tot morgen!

Xx Fred & Nori

Wolowaru - Jopu - Moni

Vanmorgen zijn we om 9 uur op pad gegaan. We hebben een mooie tocht door de bergen gemaakt, op weg naar de Kelimutu vulkaan. We hebben een lunchstop gemaakt in Wolowaru, waar de nonnetjes voor ons heerlijk hebben gekookt. We mochten ook foto's van deze goedlachse dames maken.

In Jopu was onze volgende stop waar we een traditioneel dorp met dito huizen hebben bezocht. In huis was het wel donker, m aar heerlijk koel. De middelste dochter van 9 kinderen sprak vrij goed Engels een heeft ons het leven daar uitgelegd. Vooral de hele rite om een pasgeboren baby van de Chief was behoorlijk indrukwekkend! Wat ze allemaal niet doen om dat kind aan het janken te krijgen, dat is niet te geloven! Dat varieert van voeren met tabak en hoog wegleggen in de hut tot rondjes om de hut heen sjouwen met het kind door een soort van medicijnman. Wanneer het kind niet huilt is het maar een watje en is het allemaal niet goed...... jaja, volgens mij gaat zo'n kind altijd wel huilen, al denk ik zelf dat er wel makkelijkere manieren zijn om een kind aan het huilen te krijgen. Mocht echter toch het kind niet huilen, dan wordt de tweede zoon automatisch de opvolger, maar het stomme is dat hij dan al die rituelen niet hoeft te ondergaan.

Nu zijn we in Moni, waar we slapen in de Kelimutu-eco lodge. Het is hier werkelijk schitterend! Gelegen aan een rivier, mooi aangelegde tuin en prachtige kamers, oké ze zijn niet groot en je kunt je kont er nauwelijks keren, maar oooh zo mooi. De douche en het toilet zijn aan de kamer aangebouwd door middel van een muurtje, maar verder sta je gewoon in de buitenlucht te douchen en te ........

Nu gaan we even eten en dan gauw naar bed, want morgen gaat om half 4 het wekkertje omdat we om half 5 worden opgehaald om naar de 3 kratermeren van de Kelimutu vulkaan te gaan.

Xx Fred & Nori

Flores: Maumere, Watublapi

Selamat Siang,

Daar zijn we weer; vandaag hebben we het eerst rustig aan gedaan, door lekker bij het zwembad van het hotel te luieren. We waren de enige, want de rest had natuurlijk zoiets van we moeten nu wandelen want we hebben alleen nog maar in een vliegtuig gezeten. Tja, daar hadden wij geen last van ;-)

Smiddag zijn we met z'n allen naar een bergdorpje hier op Flores gegaan: Watublapi. Daar genoten van de traditionele zang en dans die te maken hebben met het weven van de traditionele ikat-sarongs. Hierbij worden de draden eerst geknoopt volgens een bepaald patroon en dan pas geverfd. Na het verven worden alle knoopjes er weer uit gehaald (zou echt iets voor mij zijn, wat een geduldwerkje zeg). En dan pas worden de draden op de weefgetouwen gezet om te worden verwerkt tot sarong. Oh, ja, en de kleuren die ze gebruiken zijn alleen maar kleuren uit de natuur, zoals bijvoorbeeld het geel van de koenjitwortels wordt gebruikt. Ik gebruik die Koenjit toch liever voor de nasi kuning, oh jee, nu denk ik alweer aan eten en dat terwijl het hier toch allemaal zo lekker is.........

We kregen ter verwelkoming 3 dingen: een wit poedertje, dat bleek kalk te zijn, een stukje wortel (gambir) en een stukje betelnoot, dit gemalen bij elkaar was dan Siri een goedje wat veel Indonezen hier op Flores kauwen. Wij moesten dat ook allemaal in ons mond doen en kauwen, maar gatver.... wat was dat ongelooflijk smerig, we wisten niet hoe snel we dat uit ons mond moesten krijgen. En die vrouwtjes maar lachen..... die hadden zelf hele rode bekkies van het kauwen op dat smerige spul......

Daarna kregen we ook nog de lokale wijn te proeven, nou ik kan jullie verzekeren : het heeft werkelijk niets met wijn te maken.... Al beweerden sommigen uit de groep dat het naar wijn rook, tja wijs als ik ben heb ik toen maar niets gezegd......

We hebben genoten van de dansvoorstelling met de traditionele dansen die ze opvoeren rondom het hele gebeuren van de ikat-sarong en de lange weg er naar toe. Maar eigenlijk vond ik het mooist om te zien, dat er tussen de toeschouwers een dametje stond te dansen en dacht dat er niemand naar haar keek. Maar ja, paparazi als ik ben heb ik haar natuurlijk op de film staan terwijl ze zich daar zo lekker stond uit te leven.

Nou dit was het wel weer even v oor nu, we gaan lekker eten en genieten van onze nasi hot special, ayam curry, mi ajam juri en saté ayam....

Bai bai en tot mails maar weer,

Liefs,

Fred & Nori

Denpassar - Maumere

Hallo allemaal,

Vanochtend zijn we om half 7 opgestaan om met de feitelijke rondreis naar de Kleine Sunda-Eilanden te beginnen. Met onze reisbegeleider Jan Pieter, kortheidshalve meteen al omgedoopt tot JP (al is niet iedereen blij met deze afkorting vanwege associaties met een vergane politieke periode) en 14 medegroepsleden zijn we om half 9 per busje richting het vliegveld gegaan voor de vlucht van Denpasar naar de hoofdstad van Flores, Maumere. Groepsvervoer heeft zo zijn voordelen want de bagage werd en groupe ingecheckt en toen bleek dat we 7,5 kilo overgewicht hadden. De extra 75.000 roepia's werden betaald uit de groepspot terwijl wij zeker wisten dat het overgewicht met name ook van onze kant kwam.

De vlucht vertrok op tijd per Air Batavia (sinds kort niet meer op de zwarte lijst dus dat was een hele geruststelling). In 1 uur en 20 minuten eerst naar Kupang gevlogen op West-Timor. Na een korte stop doorgevlogen naar Maumere. Daar was het aanzienlijk warmer dan op Bali. De bagage en 17 man werden in 3 auto's gepropt dus dat betekende 6 man in 1 auto. Erg lekker met die warmte en al dat geplak van ledematen. Ik kan het een ieder aanraden.

Na een kwartiertje aangekomen bij het Wailiti Beach Hotel alwaar we 2 nachten zullen verblijven. Een allerschattigst klein bungalowtje toegewezen gekregen, maar schoon, groot bed, airco, koelkastje grote badkamer met lauw water, kortom helemaal top. Hotel ligt aan zee maar wij hebben ons de rest van de middag beperkt tot zwemmen in het zwembad. Morgen maar eens kijken of we kunnen gaan snorkelen want de onderwaterwereld levert hier blijkbaar al wat mooi vissies en koraal op. Lekkere soto ayam en nasi met vissies en kip gegeten.

Zo, dat was het weer voor vandaag.

Onze laatste dag op Bali

Hallo allemaal,

Vanmorgen zijn we om 8.00 uur opgehaald door Madu, de zwager van Ketut. Eerst zijn we naar Klungkung gereden waar we een kleine maar mooie tempel hebben bezocht. Daarna door naar het monument wat vlakbij stond, helemaal uit zwart steen gemaakt, ter nagedachtenis aan de slachtpartij die de Nederlanders in 1908 onder de bevolking van Klungkung en met name de Koninklijke familie aldaar hebben aangericht. Als je in het museumpje de berichten uit die tijd leest, want daar liggen nog kranten met verslagen, dan begrijp je niet dat men daar de Nederlanders nog zo warm ontvangt. Daar kunnen wij met onze houding naar de Duitsers toe nog een hoop van leren.

Daarna zijn we doorgereden naar Besikah, de moedertempel van Bali, een prachtig oud tempelcomplex. Daar waren we zelfs in de gelegenheid om even met de oude dametjes die daar bezig waren voorbereidingen te treffen voor een enorme ceremonie te 'kletsen' nou ja, kletsen..... dat ging met handen en voeten en met mijn boekje wie wat en hoe in het Indonesisch..... erg grappig!

De serene rust van het complex moet ook zeker even vermeld worden! Pas toen wij weg gingen kwamen de Indische mensen in grote getale en allemaal gekleed in het wit de tempel op. Ook dit was weer heel mooi om te zien en leverde natuurlijk weer mooie plaatjes op!

De lunch hebben we genuttigd in Penelokan met uitzicht op het meer (danau) Batur en de vulkanen (Gunung) Batur, Agung & Abang. De Agung is de hoogste vulkaan en verdwijnt regelmatig in de wolken. Natuurlijk ook hier weer mooie plaatjes van geschoten.

Onderweg naar het hotel gestopt bij de olifanten grot: 'Goa Gajah'. Ook dit was weer mooi om te zien en in het stukje jungle wat er vlakbij was hebben we heerlijk gewandeld.

Terug in het hotel de spullen gedumpt en naar Radha gelopen, een massagesalon op de hoek van de straat waar ons hotel staat. Daar voor nog geen 5 euries per persoon een heerlijke Balinese massage ondergaan al deed dat af en toe behoorlijk pijn. Maar daarna voelden we ons als herboren en waren we in staat ;-) om kennis te maken met de rest van de groep die inmiddels waren gearriveerd.

Nadat we het praatje van J.P. onze reisleider hebben aangehoord, hebben we iedereen welterusten gewenst en zijn we heerlijk met z'n tweetjes naar het strand te gaan om daar met onze voetjes in het zand te genieten van een heerlijk flesje Hatten witte wijn en een lekker bordje met Balinese heerlijkheden.

Net hebben we onze tassen weer ingepakt want morgen worden we om half 9 opgehaald en vliegen we naar Maumere op Flores, een vlucht van ca. 3 uur.

Waarschijnlijk hebben we daar nog wel internet, maar we zijn net gewaarschuwd dat het vanaf daar alleen maar minder gaat worden.

Voor nu in ieder geval,

Selamat Tidur,

Fred & Nori

Verkenning van Bali

Selamat Malan,

We zitten in het openluchtrestaurant van ons hotel na te genieten van een heerlijke Indonesische maaltijd onder het genot van een aantal zeer fraaie Balinese danseressen en traditionele legong dansers. En dat allemaal na een prachtige tocht over het eiland met onze prive chauffeur Ketut. We hebben diverse locaties aangedaan die ik in 1990 en 1992 heb bezocht zoals de prachtige rijstterrassen van Tegalalang. Jammer dat de commercie de sfeer heeft veranderd met souvenirstalletjes en restaurants, maar de sawa's blijven een lust voor het oog. In Ubud hebben we de voorbereidingen gezien voor de crematie van een lid van het koninklijk huis. Hij wordt zaterdag op traditionele wijze gecremeerd. Dat betekent dat een hele optocht vol pracht en praal wordt georganiseerd met veel glitter en glamour. Het lijk wordt in een grote van papier vervaardigde stier geplaatst en vervolgens gaat het hele zooitje in de fik. Doodzonde van al dat werk.

In het noorden van Bali hebben we een aantal meren bezocht waaronder het Danau Bratan met de helige tempel gelegen in het meer. De pagode met zijn 11 daken lijkt op het water te drijven.

Het is heerlijk om ons zo te laten rondrijden. We kunnen zelf de tijd bepalen en waarwe wel of niet willen stoppen en voor hoe lang. Morgen gaan we dat nog een dagje doen met onder andere een bezoek aan deMoedertempel van Bali, Pura Besakih. Morgen melden we ons weer bij leven en wezijn.

Groetjes,

Nori & Fred

Onze eerste dag op Bali

Na best goed geslapen te hebben, zijn we vanmorgen om half 9 gaan ontbijten (Nori met een Indonesian style breakfast oftewel Nasi goreng!). Daarna op ons gemak naar het strand, waar we heerlijk op een zonnebedje hebben gelegen onder het genot van een overheerlijk fruitsapje gemaakt van mango, banaan, ananas, watermeloen en sinaasappel.....

Na het zonnen moest er natuurlijk weer gegeten worden en hebben we met de voetjes in het zand op het Balinese strand genoten van een garnalensalade en Nori ging weer aan de rijst met Gado gado..... een Bintang erbij en weer was het helemaal lekker.

Om 15.00 uur moesten we klaarstaan voor ons hotel omdat we daar met een taxichauffeur hadden afgesproken die ons naar Tana Lot zou brengen, op zijn aanraden zijn we onderweg ook nog gestopt bij Mengwi een tempelcomplex wat in de 18e eeuw voor de koninklijke familie is opgericht. Erg leuk om te zien en wat een rust......

Om ca. 16.00 uur waren we bij Tana Lot. Fred vond er vrijwel niets meer van 20 jaar geleden toen hij hier met zijn moeder was. Nu allemaal souvenirsstalletjes en een keurig geplaveide weg erom heen. Eerst het kleine tempelcomplex Pura Batu Bolong bezocht, dit betekent Tempel van de geperforeerde steen, dit omdat het water er dwars doorheen gaat....

Verder gelopen naar Tana Lot (Tempel van het land in de zee), dit was veel groter en ook veel drukker met toeristen.... Daar een terras opgezocht en onder het genot van een Bintang naar de zonsondergang gekeken, die werkelijk prachtig was. Ik zal straks proberen om er een foto van te plaatsen.

Na het tempelbezoek weer door het drukke stadsverkeer terug gereden naar ons hotel en daar lekker makkelijk gedaan en een plaatsje gezocht in het restaurant van ons hotel. Daar heeft Nori weer rijst! met undang goreng (gebakken garnalen) gegeten en Fred dit keer ook rijst, maar dan met chicken sweet & sour.

Als nagerecht geflambeerde bananen met honing, ja dat ging er allemaal soepeltjes in. Nu dus even de site bijgewerkt en straks nog even proberen wat foto's te uploaden en dan is het alweer tijd om te gaan slapen. Morgen gaat om 7 uur het wekkertje weer af en worden we weer gehaald door Ketut, onze taxichauffeur en gaan we de hele dag weer met hem op pad. Onder andere Ubud staat op het programma.

Welterusten en misschien tot morgen,

Liefs, Fred & Nori